Wat is digitaal pesten

1.Digitaal pesten

Report cyberbullyingDigitaal pesten: we zien het op steeds meer manieren voorkomen. Pesten via e-mail, het zonder toestemming plaatsen van intieme of gemanipuleerde foto’s op Internet, bedreigingen per sms. Een paar voorbeelden van pestgedrag dat helaas steeds meer plaatsvindt.
Kenmerkend voor deze nieuwe vorm van pesten is dat het vrijwel onzichtbaar blijft voor volwassenen. Digitaal pesten onttrekt zich nog meer dan het traditionele pesten aan de waarneming van school en ouders. Digitaal pesten kan anoniem gebeuren en is venijnig vanwege de anonimiteit, het ontbreken van getuigen en de soms verregaande consequenties. Het slachtoffer voelt zich machteloos en angstig. De school wordt ook vaak geconfronteerd met de consequenties van dit digitaal pesten. De leerlingen vechten het de volgende dag met woorden of zelfs met fysiek geweld op school uit, of durven juist niet meer naar school te gaan.
Een grote groep leerlingen van het basis en secundair (voortgezet onderwijs) is slachtoffer van digitaal pesten (19-40 % naargelang de verschillende onderzoeken). De meeste leerlingen (80%) vertellen het niet aan hun leerkrachten als ze digitaal worden gepest. Hierdoor wordt het probleem onderschat of niet opgemerkt door de omgeving.

Tieners moeten altijd een moeilijke weg bewandelen naar volwassenheid en elke generatie blijkt er in te slagen om nieuwe hindernissen te creëren. Voor de huidige generatie tieners is het niet anders. Ze hebben de nieuwe technologieën met open armen welkom geheten : in tegenstelling tot vroeger waar studenten in muffe bibliotheken uren zaten te snuffelen in bestofte boeken, surfen ze nu vlot op de snelweg van het internet. Waar je tien jaar geleden nog een telefooncel moest zoeken en geduldig je beurt afwachten om te kunnen telefoneren, durven ook jongeren nu niet meer van huis weg gaan zonder mobiele telefoon. GSM is een standaard attribuut geworden van kinderen tot tieners. Briefjes worden niet meer van hand tot hand gegeven, maar via SMS-berichtjes verstuurd.
Internet is zowel bij jongeren als bij volwassenen een van de normaalste zaken van de wereld geworden.

Onderzoek eind november 2005 in Europa leerde ons dat Europeanen per week gemiddeld 10 uur en 15 minuten op het internet surfen. Van de consumenten die een Meisje weentbreedbandverbinding hebben, zat zelfs 31 procent 16 uur of meer op het internet. De Fransen surfen het meest (13 uur per week), gevolgd door Groot-Brittanië en Spanje (11 uur). De inwoners van de Benelux bekleden de vierde plaats en surfen gemiddeld 10 uur per week. Ook de Scandinavische landen zitten gemiddeld 10 uur per week op het internet. De Italianen besteden gemiddeld 8 uur aan internetten. Dat bleek uit een studie, uitgevoerd tussen september en oktober 2005 door de European Interactive Advertising Association (EIAA), die de belangrijkste leveranciers van interactieve media in Europa vertegenwoordigt. Onder de zevendduizend deelnemers aan de studie bevonden zich vijfhonderd Belgen. In een jaar tijd is de tijd die de Europeaan besteedt aan internet gestegen met 17%, terwijl de televisiebesteding groeide met slechts 6%, radio met 14% en kranten met 13%. De tijd die de Europeanen besteden aan het lezen van magazines daalde dan weer met 7%. Dankzij een sterke penetratie van breedbandverbindingen zijn specifieke toepassingen meer en meer doorgedrongen tot de gebruikers. Zo zegt 29% van de internetgebruikers dat ze minstens een keer per maand muziek kopen via internet. Dertien procent doet regelmatig mee aan discussies op blogs en 12% gebruikt tenminste een keer per maand podcast, dit zijn radio-uitzendingen op het internet die op de computer kunnen gedownload worden. (HBvL 01/12/2005)

2. Schoolpleinpester heel actief op internet !!!

De cyberpester (10-14 jaar) verschilt niet veel van de schoolpleinpester. Al wagen zich relatief veel meiden en meelopers op het internet. Jonge pesters nemen hun slachtoffers steeds vaker op internet te grazen, uit het zicht van volwassenen. Docenten buigen zich daarom vandaag over het cyberpesten, op het onderwijscongres ’Begrijpen we ze nog wel?’ in Nieuwegein. Internet biedt eindeloos veel pestinstrumenten, variërend van nare websites (http://www.ikhaatchantal.nl) tot pestmail.

 

Maar wie zijn de afzenders, wat is het profiel van de cyberpester? Daar is nog weinig onderzoek naar gedaan, zegt Bamber Delver van de Kinderconsument en auteur van het boek ’Vet veilig Internet’. Maar hij heeft wel een vermoeden: „Als je fysiek pest, loop je de kans dat een ouder je hoort. Cyberpesten geeft je grotere vrijheid. De meelopertjes pakken vaak internet.”Pesters op MSN en chatsites zijn vooral meisjes, zegt Myriam Limper van Pestweb: „De meiden van nu chatten zoals wij vroeger met elkaar belden.” Roddelen is van alle tijden, alleen doen meisjes dat nu in de ’anti-Mariekegroep’ op MSN. Jongens sturen vaker pestmail, zogenaamd namens hun slachtoffer. „Bijvoorbeeld: ’Ik heb jullie altijd al willen vertellen dat ik homo ben’. E-mailbommen of virussen sturen zijn ook mannendingen.” Cyberpesten verschilt verder niet zo veel van het ouderwetse ’offline’ pesten, denkt Justine Pardoen, hoofdredacteur van Ouders Online.

 

Dezelfde kwetsbare kinderen zijn slachtoffer, dezelfde (vaak verwaarloosde, vaak vroeger zelf gepeste) kinderen zijn dader. Pardoen maakt wel een onderscheid tussen relatief onschuldige pesterijen en het échte pesten. Heel veel kinderen gaan digitaal over de schreef, zij snappen niet dat ’ik sla je dood’ op het scherm heel hard aan kan komen. Pardoen: „Er zijn eigenlijk nog heel weinig omgangsvormen online.” Maar de echte cyberpestkoppen zijn óók de schoolpleinpesters. Op het forum van http://www.pestweb.nl beschrijft ’Jojo’ ze zo: „Ze voelen zich sterker door anderen te kleineren. Ze voelen zich ook populair als mensen tegen ze opkijken (stomme lui!). Pesters hebben vaak een hoop meelopers en een paar luitjes die het vuile werk opknappen. De ’grote baas’ kan best een meisje wezen, vooral omdat meisjes heeeel gemeen kunnen doen.”

Cyberpesters zijn vaak heel creatief, de digitale pestvariaties zijn talloos en de pakkans is relatief klein. Myriam Limper van Pestweb geeft een paar voorbeelden: Op ikhaat-sites houden klasgenoten een logboek over iemand bij: ’Chantal had weer een walgelijke broek aan vandaag.’  Via internet worden erotische producten besteld en bij het slachtoffer afgeleverd.  Alle meisjes uit de klas hebben toegang tot de Sanne-is-een- trut MSN-groep, behalve Sanne. Een Marokkaans meisje doet op school altijd haar hoofddoekje af en ze maakt zich een beetje op. Een jongen maakt hiervan foto’s en chanteert haar: „Als je me geen geld geeft, dan stuur ik ze naar je ouders.” Slachtoffers worden bestookt met een continue stroom van hatelijke sms’jes. Meer over cyberpesten op onder meer www.pestweb.nl en www.digitaalpesten.nl (Bron Dagblad Trouw 01/11/2006)

3. Impact van nieuwe communicatietechnologieën op jongeren

Groep meisjesNederlandse tieners brengen volgens een onderzoek van oktober 2006 evenveel tijd door voor de tv als op het internet. Bij volwassen blijft de televisie de nummer één qua vrije tijdsbesteding. Het aantal uren dat de Nederlanders tv kijken, is wel verminderd, terwijl het computergebruik de afgelopen vijf jaar verdubbeld is. Nederlanders brengen zo'n vier uur per week door achter de computer, voornamelijk surfend op het internet. Tieners spenderen dan weer zo'n acht uur en half door achter de computer, waarvan zes op het net, evenveel tijd als ze voor de televisie zitten. Een op de drie Nederlandse ouders ergert zich mateloos aan het internetgedrag van hun kinderen. De kinderen internetten te lang en hebben hun internetgedrag nauwelijks in de hand. Dat bleek uit een onderzoek van prijs- en productvergelijker Kelkoo onder bijna 1700 Nederlandse ouders en hun kinderen. Van de jongeren onder de 20 jaar oud spendeert bijna een op de vijf jongeren meer dan vier uur per dag op het internet. Een op de vier jongeren zegt zelf verslaafd te zijn aan het internet.
Meer dan de helft van de jongeren zit langer op het internet dan ze zich eigenlijk hadden voorgenomen. Veertig procent van de internetters gaat daardoor later naar bed dan gepland. De meeste tijd gaat zitten in chat- en gamemogelijkheden op het internet. (HLN 20/10/2006 ;GVA 24/10/2006)

Een internetbevraging in november 2005 van de KAJ-site www.jongerenplaneet.be bij 1.537 jongeren leerde dat GSM’en algemeen ingeburgerd is bij jongeren. In tegenstelling tot 2 jaar geleden had op dat moment ruim 94 procent van alle jongeren (tot 35 jaar) een mobieltje. Vooral het gsm-bezit onder tieners is gestegen: van 91 procent van de 16- tot 19-jarigen twee jaar geleden, tot bijna 96 procent van die leeftijdsgroep in november 2005. Alleen het gsm-bezit in de groep tussen 20 en 24 is met 98 procent nóg hoger. In de leeftijdsgroep tussen 12 en 15 jaar heeft nu 87 procent een mobiele telefoon, dat is vier procent meer dan twee jaar geleden. Ruim de helft van de jongeren had een mobieltje met MMS-functie en een op de drie heeft er ook een camera op zitten. De jongeren gebruiken het ding vooral om te sms'en. Zestig procent van het factuurbedrag gaat naar sms'en. Bij tieners is dat aandeel nog hoger. Zelf bellen doen ze zelden. Eén op de drie meldt wel dat een mobieltje ook handig is ,,om bereikbaar te zijn''. De drukste sms'ers zijn tieners vanaf 16 jaar. Vier op de tien onder hen versturen tussen drie en elf tekstberichtjes per dag, 8 procent bereikt een nog hoger gemiddelde. Jongere tieners, tussen 12 en 15 jaar, versturen doorgaans één of twee tekstberichtjes per dag. Bijna een kwart van alle jongeren, in alle leeftijdsgroepen, heeft al eens zijn liefde verklaard via een sms'je. Eén op de tien heeft het ook al eens, of meerdere keren, uitgemaakt per sms. Zij die dit nog nooit deden, keuren het sterk af: vooral oudere tieners vinden dat het niet kan. Hoe ouder men wordt, hoe vaker men al eens ruzie heeft gemaakt per sms: onder de jonge twintigers hebben vier op de tien hier ervaring mee. Eén op de tien zit regelmatig te sms'en in de klas en in elke klas zit wel iemand (of 1 op 20) die dit voortdurend doet.

Ook internet is een enorm ingeburgerd fenomeen. Jongeren surfen op school maar meer nog thuis. Wanneer ze van school komen gaat de computer aanSuperdudes website en brengen ze uren door achter het scherm. In april en mei 2006 werd een onderzoek uitgevoerd door Motivaction in opdracht van Sanoma Uitgevers Young. Het is een vervolg op het in november vorig jaar gepresenteerde YoungMentality-basisonderzoek. De steekproef (n = 600 jongeren van 8 t/m 18 jaar) is representatief voor de Nederlandse jongeren in de leeftijd 8 t/m 18 jaar zo melden de onderzoekers.(www.sanoma-young.nl)
Vier van de tien jongeren heeft een computer met internetaansluiting op de eigen kamer. Van de jongeren zegt 45% dat hun ouders vinden dat ze te lang achter de pc zitten. Zes van de tien jongeren (57%) die van internet gebruik maken doen dat zeven dagen per week (46% van de 8-13-jarigen en 72% van de 14-18-jarigen). Gemiddeld zijn jongeren 5,8 dagen per week online, 114 minuten per dag. Jongeren besteden hun tijd daar vooral aan chatten, games spelen en downloaden.

Volgens een www.CBSNews.com (13/06/2006) onderzoek zijn tieners in de VS op een gewone dag zo'n drie uur per dag online. Het aantal uren dat online besteed wordt, neemt dus nog steeds gestaag toe. Tieners in de VS verschillen hierin waarschijnlijk niet van tieners in Nederland of België: email-gebruik neemt af ten koste van IM-gebruik (MSN) en het rondhangen op jongerensites (profielsites), die in de VS net zo populair zijn als hier.
De onderzoekers merken op dat de snelheid van deze sociale verandering enorm hoog is. Het is onduidelijk wat de gevolgen hiervan zullen zijn, maar er is geen aanwijzing dat die alleen maar negatief zijn. Integendeel. Dat we ons zorgen maken is goed, maar de 'fear factor' moet niet overdreven worden. Het gaat hierbij overigens niet alleen om de gevolgen voor tieners zelf, maar ook om de manier waarop het intensieve internetgebruik (en andere media trouwens) het gezinsleven verandert. Het feit dat jongeren nu uren achter de computer zitten, betekent immers niet dat ze geen sociale contacten onderhouden, integendeel uit ander onderzoek blijkt dat ze daardoor wellicht nog meer socialiseren dan vroeger, maar dan via andere manieren, namelijk hoofdzakelijk digitaal via chat, messenger, email, blog, enz. Jongeren maken eigen websites aan, schrijven hun ervaringen neer in online dagboeken (blog) en ontmoeten elkaar in virtuele community websites. Het heeft daarom uiteraard geen zin dit kinderen te verbieden omdat bijvoorbeeld internet verhinderen kinderen zou afsluiten van een rijke waaier aan interessante kennis- en ontmoetingsmogelijkheden.

Meisje met laptop op bedPubers vast voor maken porno. De politie in Gouda heeft dinsdag vier jongens van vijftien en zestien jaar uit de Zuid-Hollandse stad opgepakt, omdat zij een 14-jarig meisje gefilmd hebben terwijl zij in bad seksuele handelingen verrichtte. Een van de jongens heeft de film via internet verspreid. Dat liet de politie dinsdag weten. Het incident vond plaats op een feestje in de woning van een van de jongens. De jongeren waren onder invloed van alcohol en moedigden het meisje aan zichzelf in bad te bevredigen. Het meisje hoorde pas later over de verspreiding van het filmpje en deed met haar ouders aangifte. De politie heeft de computers van de jongens in beslag genomen. De jongens worden er niet alleen van verdacht dat ze kinderporno hebben vervaardigd, maar ook dat ze die in bezit hadden en hebben verspreid. (Bron : www.ad.nl 09 mei 2006)

4. Schaduwzijde van de moderne communicatiemiddelen

Maar zoals altijd heeft al het goede dat internet, email en mobiele telefonie ons gebracht heeft ook een schaduwzijde. Diezelfde technologie die onsSuperdudes Pamela zoveel weldaden heeft gebracht, kan ook door kinderen gebruikt worden om hun leeftijdsgenoten te bespotten, te pesten en te slachtofferen. Pestkoppen hebben een nieuwe weg van aanval gevonden via het stalken en ridiculariseren op het internet. Jongeren publiceren volop persoonlijke gegevens op blogpagina’s en maken profielen aan in MsN Messenger of via het vooral in Amerika populaire www.Myspace.com of in Nederland www.Sugababes.nl en www.Superdudes.nl, maar vergeten dat al die informatie ook misbruikt kan worden, zowel door volwassenen met oneerbare bedoelingen als door jongeren zelf om elkaar te cyberpesten op de meest publieke manier die maar mogelijk is, namelijk het world wide web. En hoewel de meeste tieners de nieuwe technologieën op een positieve manier gebruiken voor studie of sociale contacten, stijgt het aantal jongeren enorm dat emotioneel gekwetst wordt door leeftijdsgenoten. Het gaat dan vaak al om zeer jonge kinderen die via cyberpesten gekwetst worden. Kinderen vanaf 9 jaar vinden zien zichzelf bedreigd door blogs, websites, sms-tekstberichtjes, enz. Vele kinderen die online gepest worden gaan op hun beurt zelf tot pesten over.

 

Qing Li (2005) beschrijft het voorbeeld van een meisje van 9 jaar in Australië dat zeer pornografisch getinte emails ontving. Haar ouders waren overtuigd dat er een volwassen perverte man achterzat en dienden klacht in bij de politie. Toen de politie een onderzoek instelde bleken de pornografische mails te komen van een klasgenootje.

Sommige jongeren worden ook gestalkt door volwassenen die zich voordeden als leeftijdsgenoten. Wanneer ze eenmaal vertrouwen van de jongeren gewekt hebben en van hen zeer persoonlijke tot intieme gegevens hebben verkregen, misbruiken ze die gegevens om jongeren nog meer onder druk te zetten en tot nog meer ongewenste gedragingen aan te zetten.

Leerkrachten en ouders worden meer en meer opgeschrikt door verontrustende signalen over kinderen die elkaar via digitale weg sociaal geweld aandoen door het versturen van pestboodschappen via mail of sms, door het publiceren van vervormde foto’s op het internet, door oproepen om bepaalde kinderen te negeren of geweld op hen toe te passen, enz. Het grootste probleem is dat de meeste ouders en leerkrachten zich niet bewust zijn van de manieren waarop kinderen elkaar momenteel pesten. Meestal zijn ouders veel minder vertrouwd met de nieuwe technologieën dan hun kinderen zelf. Hoe goed ze ook hun best doen om hun kinderen te beschermen tegen negatieve invloeden, vaak moeten ze toch het onderspit delvenSuperdudes Pamela 2 wat cyberkennis betreft. Zelfs programma’s om bepaalde websites te blokkeren of filterende software halen weinig uit omdat kinderen snel door hebben hoe het werkt en aan elkaar leren hoe je zulke dingen kunt omzeilen. Blogpagina’s en vernoemde sites zoals Msn en myspace.com kunnen door deze software ook niet tegengehouden worden.

Heel wat onderzoekers geven aan dat de voorbeelden die in de media komen en/of educatieve literatuur halen, maar een topje van de ijsberg zijn. Als een kind thuiskomt met een blauw oog, een gescheurde broek of een buil, dan zie je als ouders meteen dat er iets aan de hand is. Bij cyberpesten is dit veel minder zichtbaar. Kinderen kunnen vaak goed verborgen houden dat ze online gepest worden. Het is voor ouders en leerkrachten veel moeilijker om signalen van het digitaal gepest worden op te vangen. Maar dat neemt niet weg dat de impact van het psychisch pestgedrag even groot of nog groter kan zijn. Uit de VS komen talrijke voorbeelden van jongeren die zelfmoord pleegden en waar achteraf bleek uit een analyse van hun computer dat er een vorm van digitaal pesten mee gepaard ging. Pesten via internet is al sinds enige tijd de normaalste zaak van de wereld voor scholieren.

 

Jongens maakten in Nederland een site met daarop een foto van een 15 jarige medescholiere met al haar persoonlijke gegevens en vermelden dat ze een call girl was. Het meisje kreeg de meest verschrikkelijke voorstellen van mannen. De enige manier om het te stoppen was van telefoonnummer te veranderen. En het duurde ruim tijd vooraleer de site die anoniem was aangemaakt op een of andere duistere Amerikaanse gratis webserver van het net kon worden gehaald. De link naar pornosites maakt het probleem erger en met zware gevolgen. Wat doet het met je gevoel voor eigenwaarde , als onbekende mannen je opbellen in de veronderstelling dat je een prostituee bent?
Webcam seks voorbeelden
Het aantal meldingen van seksueel misbruik via de webcam neemt toe. De sectie kinderporno van de centrale cel Mensenhandel kreeg dit jaar al 200 meldingen binnen van ernstige incidenten waarbij webcambeelden, vaak met een pornografisch karakter, worden misbruikt. Een stijging met 15 procent ten opzichte van de voorbije jaren. "Het is een trend die zich in alle Europese landen voordoet", zegt sectiechef Yves Goethals. "Voor pedofielen is de webcam immers een uitstekend middel om minderjarigen te verleiden tot seksuele handelingen. Die beelden kunnen ze dan gebruiken als ruilmateriaal." Ook meldingen over minderjarigen die webcamcontact hebben met andere minderjarigen en die beelden vervolgens rondsturen of op het internet plaatsen, stijgen fors. Child Focus krijgt gemiddeld één melding per week van een ernstig incident waarbij webcam-beelden vaak met een pornografisch karakter worden misbruikt. (Bron : HBvL 07/06/2006)

Het lijkt of mensen het makkelijker vinden om elkaar de meest vreselijke beledigingen naar het hoofd te slingeren wanneer ze online zijn, dan wanneer ze effectief met elkaar praten.
“Ik durf meer met MSN, je bent niet bij hem, hij kan je niet in elkaar slaan”, vertelt een 11-jarige aan Planet Internet. (www.ad.nl)

 

5. De digitale pester achtervolgt je overal

 

Het toont aan hoe de informatietechnologie heeft bijgedragen tot een verruiming van het sociale leven van jongeren. Waar pesten zich vroeger beperkte tot het schoolterrein, achtervolgt de pester zijn slachtoffer tot in de slaapkamer aan de computer. Internethulpmiddelen zoals e-mail en weblog maken het pestgedrag minder zichtbaar voor volwassenen, maar voor kinderen meer publiek vernederend omdat iedereen het kan lezen. Het is erger dan mondelinge roddel omdat dit van persoon tot persoon wordt verspreid en beperkt blijft tot de enkelen die het horen. Roddel die via websites of in chatrooms wordt verspreid bereikt een veel groter publiek en blijft ook actief totdat het terug verwijderd wordt. Vaak is het verweer ook moeilijker, zeker als men niet weet wie de kwetsende dingen op het net verspreid heeft en hoe snel het met enkele klikjes bereikbaar is. Het beperkte onderzoek dat gebeurd is, toont aan dat het pestgedrag via internet veel brutaler is dan wanneer men de persoon effectief ziet.

 

Meisje uit cyberpestfilmpjeDe digitale afstand tussen pester en slachtoffer, de kansen tot anonimiteit die het medium biedt, gekoppeld aan het typische impulsieve gedrag dat kenmerkend is voor pubers, zorgt er voor dat het pesten extreme vormen kan aannemen waarbij de pester vaak niet beseft wat de gevolgen wel kunnen zijn.
Op alle mogelijke manieren proberen we kinderen op het internet te beschermen tegen volwassenen met oneerbare bedoelingen maar we vergeten vaak dat we kinderen ook soms moeten beschermen tegen andere kinderen. Voor veel kinderen is online pesten een deel van het alledaagse leven geworden. Scholen moeien zich vaak niet met de problematiek omdat ze oordelen dat dit tot het privé leven behoort. Ouders denken dat hun kinderen oud en verstandig genoeg zijn om te weten wat ze op computers doen en heel vaak hebben ze er zelf te weinig kennis van om gepast te kunnen ingrijpen. Kinderen worden niet graag bespied op de dingen die ze in hun vrije tijd doen maar daardoor zien de ouders dikwijls niet de processen die zich allemaal online afspelen.
 

 

Een leerkracht getuigde dat ze op een dag een leerling wenend hoorde vertellen. “Ik was online gisterenavond en iemand die een schuilnaam gebruikte, tikte in de chatroom waar we met klasgenoten vaak discussiëren in dat ik een dikzak was, dat ik altijd dezelfde stinkjeans droeg en dat ik alleen maar afdragertjes van kleren kon kopen.” De lerares was geschrokken maar kon niets doen omdat ook zij niet wist van wie de boodschap kwam, hoewel het overduidelijk iemand moest zijn die haar goed kende. Een andere leerkracht mocht een SMS bericht lezen bij een 12-jarig meisje. Daar stond onomwonden. "Mijn broer zegt dat je prachtige billen en borsten hebt en hij met jou wel een nummertje wil." Onderzoek toont aan dat jongens dit soort expliciet seksueel getinte boodschappen makkelijker durven maken via sms of via e-mail, dan in reële ontmoetingen. Wellicht moet het meisje zich niet ongerust maken voor een mogelijke aanranding en blijft het bij onschuldige boodschappen, maar het is toch verontrustend als een 12-jarige beginnende puber die nog volop in haar ontwikkeling naar jonge vrouw zit, op die leeftijd al dit soort seksistische opmerkingen krijgt.

De nieuwe wapens in het tienerarsenaal van sociale wreedheden zijn digitaal georiënteerd , meldden Amerikaanse psychologen die het pestgedrag van jongeren onderzoeken.. Zo stelen van elkaar nicknames (dit is een pseudoniem dat men gebruikt in chatruimtes of e-mail of niet de echte naam bekend te moeten maken) om op die manier onder diens naam haatboodschappen naar anderen te sturen. Of ook heel gebruikelijk is het doorsturen van informatie die eigenlijk alleen voor betrokkene bestemd was of men post vernederende informatie in weblogs op het net. 'Iedereen haat je' kreeg een 14 jarig meisje te lezen op een forum dat door de leerkracht wiskunde was aangemaakt om leerlingen in de klas de kans te geven om vragen over het vak uit te wisselen. De boodschap was onder een schuilnaam gepost, maar iedereen, inclusief de leraar wiskunde kon het lezen. Toen die daar in de klas zelf over begon, was er niemand die toegaf dat hij of zij het gepost had. Maar ’s anderendaags kreeg het meisje een hoop haatmails, opnieuw anoniem met de boodschap dat ze was gaan klikken bij de leraar en dat ze nog meer digitaal geplaagd zou worden. In de dagen die daarop volgden, verschenen her en der in chatforums ,waar de klasgenoten vaak vertoefden, haatboodschappen aan haar gericht. Het meisje had heel veel last van acné en de laster werd steeds meer grof : ze werd aangesproken als pukkelkop en werd online verweten dat ze vies was. Na heel wat tijd kon men de daders achterhalen : het bleken een aantal meisjesklasgenoten die jaloers waren op de goede wiskunderesultaten van hun medeleerlinge. Toen het uitkwam wat ze gedaan hadden, vergoelijkten ze hun gedrag met te stellen dat het alleen maar als grap bedoeld was. De meisjes hadden zelf de impact van hun gedrag op het slachtoffer niet ingeschat. Ze dachten dat het allemaal niet zo erg was als je dit soort beledigingen via mail toegeworpen kreeg. Het meisje zelf was door de hele situatie in een diepe depressie geraakt.

 

6. Vooral meisjes gaan digitaal pesten ?

Rosalind Wiseman, schreef het boek ‘Queen Bees and Wannabes’. Het boek vormde de basis voor de film ‘Mean girls’ die ook in Europa in de bioscoopzalen uitkwam.Deze auteur meldde dat online pesten een specifieke voorkeur wegdraagt van meisjes. Meisjes zijn meer gespecialiseerd in emotionele dan fysieke terreur enGsm met haatboodschap vermijden liefst in hun pestgedrag directe confrontaties. Dat wil niet zeggen dat jongens dit medium vermijden, maar jongens zoeken meestal meer gesofisticeerde methoden zoals het hacken van websites, ontfutselen van paswoorden, het doorsturen van getrukeerde (naakt)foto’s of het doorsturen van emailpost naar anderen met persoonlijke informatie ,die niet voor vreemden bestemd was. In de Horace Mann School in de Riverdale sectie van de Bronx, zond een 16 jarige meisje een digitale video waarop ze zichzelf masturbeerde naar een klasgenoot waarop ze verliefd was. Maar blijkbaar was de jongen niet zo nobel met zijn intenties want korte tijd later circuleerde het filmpje in een file-sharing netwerk op de school dat jongeren gebruikten om muziekbestanden te delen. Honderden leerlingen van de school zagen het filmpje waarin het gezicht van het meisje duidelijk herkenbaar was. Enige tijd later dook het filmpje op in grotere file-sharing netwerken zoals Kazaa en verspreidde het filmpje zich wereldwijd zodat miljoenen de masturbatiescene konden aanschouwen. Het meisje was lange tijd met een zware inzinking afwezig op school en moest van school veranderen omdat ze zich zo fel schaamde voor wat er gebeurd was. Momenteel doen zo tientallen filmpjes op internet de ronde. Jammer voor de meisjes die ooit zo naïef geweest zijn.

Niet alleen jongens verspreiden onkiese dingen van meisjes. Een verhaal uit de Nightingale-Bamford School in Manhattan is bekend waar een verliefde jongen een liefdeslied naar een meisje stuurde die het prompt naar haar hele klas doorstuurde. De jongen werd de dagen nadien verschrikkelijk belachelijk gemaakt.
Een ander slachtoffer van online pesterijen vertelde: “Iemand heeft mij een keer gehackt. Mijn nickname werd : Ik neuk iedereen. Ik kon mijn bijnaam niet meer veranderen. Ik heb mijn MSN Messenger opnieuw moeten installeren, met een ander adres. Dat vond ik niet grappig.
 Psychologen die in de VS de thematiek onderzochten geven aan dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen gewoon pesten en cyberpesten. De anonimiteit en de kracht van het medium maakt de impact veel zwaarder. Er is een groot verschil tussen een jongen die een vieze foto’s van een meisje aan zijn vrienden op school toont en waar ze even mee lachen, dan wanneer dezelfde foto op het internet staat waar iedereen hem blijvend kan aanschouwen. In het eerste geval zal de jongen nog enigszins geremd zijn omdat men hem herkent en iedereen weet dat hij de foto getoond heeft. In het geval van internet blijft de bron vaak onbekend en is men veel meer grof in het pestgedrag.
Men stelt ook uit onderzoek vast dat nogal wat jongeren die offline, d.w.z. in het reële leven
Bullying hurtsgepest worden, hun toevlucht nemen tot online pesten en dan liefst anoniem. Ze gebruiken het cyberpesten dan als een middel om wraak te nemen.

 Omwille van het makkelijke karakter om gegevens door te sturen, beseffen vaak jongeren niet welke impact hun gedrag kan hebben. Een meisje van de Fieldston High School in the Bronx stuurde een vrij racistische boodschap omtrent een klasgenoot naar een vriend, die het verder stuurde naar anderen. Het bericht verspreidde zich snel en kwam ter ore aan de directie van de school. Na overleg tussen de ouders en de school is het meisje van school moeten veranderen. Achteraf kwam er overigens veel kritiek op deze reactie omdat men liever had gehad dat het meisje had mogen blijven en men lessen over racisme en cyberpesten in de school had georganiseerd. Het voorbeeld geeft wel aan hoe gevaarlijk het intikken van woorden op internet wel kan zijn. Mocht het meisje dezelfde bewoordingen over de telefoon hebben gezegd, zou de jongen die het hoorde, het nooit op dezelfde manier hebben kunnen doorgeven aan diegene die beschimpt werd, maar nu was er een niet te ontkennen bewijs dat de uitspraken wel degelijk waren gedaan.

De 15 jarige Asha Radhoe weet hoeveel pijn pesten kan doen, want één van haar vriendinnen werd getreiterd. Zo erg, dat ze niet meer naar school durfde. “Ze kreeg bedreigende sms-jes. Daarin stonden dingen zoals : als je naar school komt, dan pak ik je. Of : ik steek je neer.” De leerlinge van het Zoetermeerse Oranje Nassau College kan getuigen dat er verschil is tussen pesten en zomaar een plagerijtje. Asha getuigde :”Een plagerijtje is een lolletje, maar met pesten kan je iemand echt kwetsen, echt pijn doen.” Asha vermeldde bij een onderzoek rond pesten dat er nogal wat pesterijen aan de aandacht van de leerkracht ontsnappen, hoewel er op haar school officieel een antipest-beleid gold. “Niet alle leerlingen vertellen leraren over hun problemen”, getuigt ze. Volgens een leerkracht van de school, Patty Donker, schamen kinderen zich heel erg dat ze gepest worden. Soms worden leerlingen ook niet door iedereen geloofd. De school doet er alles aan om het pesten terug te dringen, maar helaas is pesten niet helemaal uit te bannen. “Ruzies worden altijd gemaakt, soms beginnen ze in het weekend of de disco en worden ze op school verdergezet. Het pesten per SMS , via MSN of via e-mail wordt alsmaar venijniger. De agressie in de samenleving neemt toe en dus gebeurt dat ook op het schoolplein. Een kind is niet meer zoals een kind vroeger. Het is veel eerder ‘uitgehard’. Met het ‘nieuwe pesten’ ben je zelfs achter je computer in je eigen slaapkamer niet meer veilig. De impact van de bedreigingen is groot. Zelfs thuis kan je je onveilig voelen.” (www.ad.nl)

 

7. Er is niet veel nodig  om  cyberpester te worden !

Globaal onderzoek geeft aan dat het cyberpesten vooral plaatsvindt tussen 8 en 15 jaar oud. Als jongeren ouder worden, is het cyberpesten minder populair en kunnen ze vaak ook als slachtoffer beter met de pestboodschappen omgaan. In de VS zijn er toch nog voorbeelden bekend van jongeren die op hun 16de zelfmoord pleegden na herhaaldelijk gepest geweest te zijn. Meestal is het relatie- of romantisch georiënteerd cyberpesten dat plaatsvindt na die leeftijd. Dit gedrag hoort eerder thuis in de categorie cyberstalken, een term die men gebruikt om online lastig vallen door volwassenen te typeren.

Parry Aftab, stichter van www.wiredsafe.com, ontdekte in zijn contacten met jongeren dat er niet veel nodig is om een cyberpester te worden. Boosheid omwille vanMeisje achter computer één vervelende e-mail kan al voldoende zijn om een online pestkop geboren te laten worden en een cyberoorlog te ontketenen. Soms is de meest effectieve manier om het stoppen, het gewoon negeren, merkte Aftab op De meeste pesters wachten op een reactie of hopen aan het slachtoffer te zien dat die onder het pestgedrag lijdt. Ze willen hun slachtoffer zien wenen, zweten, angst hebben, ...Kinderen tussen 9 en 14 jaar kunnen dit echter zeer moeilijk, vooral omdat ze meestal niet door één persoon, maar door een groep gepest worden, waarbij er één persoon is die meestal de aanstoker is. Het cyberpesten escaleert dan meestal heel snel. Elke pestboodschap wordt erger dan de vorige en in heel wat situaties moeten volwassen begeleiders ter hulp schieten.


Typisch voor echte pesters is dat ze vaak anderen inschakelen om het vuile werk te doen. ‘Cyberpesten by proxy’ of ‘derdepartij cyberpesten’ noemt men dit. Pestkoppen doen dit omdat ze door hun herhaaldelijk pestgedrag of oncorrect internetgedrag vanwege internetproviders of forummoderators opmerkingen gekregen hebben of geschorst werden in chatforums. Door het cyberpestgedrag over velen te verspreiden vallen de pestboodschappen gericht aan één persoon niet zo op. Wanneer het slachtoffer dan boos begint te reageren en begint terug te pesten, valt dit soms meteen op bij providers of forumbeheerders en wordt juist het slachtoffer uitgesloten. Zaak is daarom dat het slachtoffer niet te impulsief begint te reageren wanneer men slachtoffer is van cyberpesten.

Wanneer scholen acties ondernemen om het cyberpesten tegen te gaan, merken ze dat ze vaak geen legale grond hebben om daar tegenin te gaan. Wanneer het cyberpesten specifiek vanaf schoolcomputers gebeurt, kunnen ze uiteraard het schoolreglement aangrijpen, om maatregelen te nemen. Maar meestal gebeurt het pestgedrag van thuisuit en dan is het veel moeilijker om handelingen te stellen zoals het straffen van een pestkop. Dikwijls zijn scholen ook machteloos omdat ze ook niet weten wie de pesters zijn. Cyberpesten heeft het verschrikkelijke voordeel dat het allemaal veel meer anoniem kan gebeuren en dat er ongestraft online gepest, gedreigd en getergd kan worden zonder dat iemand weet van waar of wie het komt. Vooral de afzenders van pestmails zijn soms zeer moeilijk te achterhalen omdat je in hotmail probleemloos volledige anonieme mailadressen kunt aanmaken.

Cyberpesten is een vorm van pesten waarbij pesters herhaaldelijk gebruik maken van elektronische media zoals internet of mobiele telefonie om iemand kwetsend materiaal toe te zenden of door kwetsende dingen over iemand te verspreiden met de bedoeling op die manier macht over de persoon uit te oefenen. Cyberpesten vindt plaats wanneer een kind of jongere een andere kind of jongere kwelt, bedreigt, lastig valt, vernedert of in verlegenheid brengt door gebruik te maken van digitale technieken. Men spreekt over cyberpesten wanneer er aan beide kanten sprake is van jongeren. Zo gauw als er volwassenen betrokken worden, spreekt men eerder over stalken of lastig vallen. In het Engelse taalgebied spreekt men over cyberbullying en onderscheidt men het van cyberharassment of cyberstalking. Wanneer volwassenen trachten om kinderen of pubers te misleiden in chatruimtes of trachten ze via internet te manipuleren of te dwingen tot seksuele exploitatie is dit een ernstige vorm van misbruik, maar noemt men het in principe geen cyberpesten. Dat neemt niet weg dat soms seksuele misbruikers betrokken geraken in cyberpesten : dat gebeurt wanneer bijvoorbeeld een minderjarige naaktfoto’s van een andere minderjarige post of zoals nogal eens gebeurt dat een minderjarige zonder medeweten van de ander al diens persoonlijke gegevens op het internet publiceert met de vermelding dat hij of zij een seksavontuur wil.

8. Onevenwichtige machtsbalans

 

Kenmerkend aan pesten in het algemeen is het negatieve en kwetsende karakter van de aanvallen, de intentie om emotionele of fysieke schade toe te brengen aanGroep meisjes het slachtoffer, de onevenwichtige machtsbalans tussen aanvaller en slachtoffer en het herhalende karakter over de tijd. Cyberpesten voegt hier aan toe dat het plaatsvindt via e-mail, mobiele telefoon met sms-berichten, instant messaging programma’s zoals Msn, chatrooms, websites of blogs. Het gebeurt vaan anoniem en de elektronische weg maakt het mogelijk dat men zeer snel en zeer massaal kan pesten. Men spreekt niet van cyberpesten wanneer personen elkaar onschuldig plagen via het internet of tekstberichten of als het gaat om een eenmalige haate-mailtje.

 

Men spreekt wel van cyberpesten als het gaat om herhaaldelijke haatemails of tekstberichten, het gebruik van beledigende of seksueel suggestieve taal, als men bewust valse informatie over iemand verspreidt met de bedoeling de persoon te kwetsen, als men iemand via al dan niet getrukeerde foto’s tracht belachelijk te maken, bijvoorbeeld door iemand uit te verkiezen als de lelijkste, de dikste, de domste, enz., als men iemand via mail of sms intimideert , chanteert of bedreigt (bijvoorbeeld door te dreigen met iemand onder handen te nemen), als men binnendringt in iemands mailbox of website om daar beledigingen te uiten, door vervolgens misbruik te maken van de identiteit van het slachtoffer om naar anderen beledigende informatie te sturen, of als men systematisch iemand uitsluit of anderen aanzet om iemand binnen de digitale communicatiewereld te negeren. Kenmerkend is de jeugdige leeftijd. Wanneer tieners of volwassenen iemand via mail of tekstberichten bedreigen of laster over de persoon verspreidt, waardoor de persoon ernstige schade ondervindt op lichamelijk, sociaal of emotioneel vlak, spreken we eerder over criminele cyberactiviteiten Bij dit laatste denken we o.a. ook aan cyberstalken, waarbij een volwassene of bijna volwassene iemand onophoudelijk bestookt met lasterberichten of intieme of persoonlijke informatie (vb naaktfoto’s, meestal getrukeerd) via het net verspreid met de bedoeling de persoon te schaden.

Jongeren zijn zich vaak niet bewust van de impact van hun digitale beledigingen en pestactiviteiten en zijn zich dikwijls nog minder bewust van de mogelijk criminele aard van hun gedrag door bijvoorbeeld (al dan niet getrukeerde) naaktfoto’s te verspreiden van minderjarigen, iemands veiligheid in gevaar te brengen door zijn persoonlijke gegevens of gewoontes op het internet te publiceren of door de identiteit van anderen aan te nemen en zo valse info te verspreiden. Helaas bestaat er in Vlaanderen en Nederland geen afdoende wetgeving om dit soort crimineel gedrag te bestraffen. Er is wel een wetgeving op stalking voor meerderjarigen, maar specifiek rond cyberpesten als de daders minderjarigen zijn, tasten politie en rechtbanken nog vaak in het duister.

De meeste ouders zijn niet vertrouwd met de virtuele bedreigingen die hun jonge kinderen online bedreigen. Sommigen doen inspanningen om lijsten met pornografische sites tegen te houden of plaatsen een virusscanner. Maar diezelfde ouders zijn vaak geschokt als ze vernemen dat hun eigen tienerdochter zonder problemen suggestieve foto's van zichzelf online kan posten, door op internet via blog een dagboek bij te houden waarin ze al haar geheimen en gevoelens blootgeeft of een profiel aan te maken met gegevens omtrent haar seksuele voorkeur en of zij houdt van drinken, roken, welke politiek partij,enz.

9. Internet biedt anonimiteit

Ouders zijn vaak ook niet bewust dat elkaar intimideren weliswaar nog een regelmatige praktijk van de schoolomgeving is, maar de meesten weten niet dat die Meisje zit wanhopig op straatpestomgeving zich heeft verplaatst van de schoolomgeving naar een virtuele schoolomgeving. Vaak beseffen ze ook niet dat de gevolgen van cyberpesten kinderen nog meer psychologisch kunnen verwoesten dan dat ze elkaar van aangezicht tot aangezicht intimideren. En het stoten „op vrienden“ in een chatruimte kan betekenen dat de 15- jarige onbewust haar hart uitstort bij een volwassen seksueel pervert die alleen maar uit is op een seksuele ontmoeting met een gewillig en fragiel tienerslachtoffer. De scenario’s lijken eng maar zijn echt en komen veel meer voor dan vele volwassenen zich realiseren.

Internet biedt anonimiteit en laat toe dat wreedheden ongebreideld zijn. Cyberpesten heeft het toegevoegde aspect van onzichtbaarheid, de capaciteit om emotionele pijn op te leggen zonder ooit de gevolgen onder ogen te moeten zien. En het is moeilijk voor het slachtoffer om je van online intimidatie te verbergen. Terwijl jongeren als toevluchtsoord van het pesten op school de veiligheid van hun eigen huizen kunnen vinden, volgt de cyberpester hen overal, sluimerend in hun slaapkamer, de woonkamer, de bibliotheek - overal waar een computer staat. Computers zijn overigens niet de enige hulpmiddelen van deze nieuwe intimidatiehandel. Met een GSM wordt even ijverig gepest
 

 

Cyberpesten kan een verscheidenheid van vormen nemen: herhaaldelijk verzenden van aanvallende, ruwe en beledigende berichten; het verzenden of het posten van wrede roddel of geruchten over een persoon op internet om hun reputatie of vriendschappen te beschadigen, het inbreken in in e-mail, het verspreiden van persoonlijk materiaal via het web, enz. Cyberpesters zijn wreder dan zij die lijfelijk persoonlijk plagen. Wegens de afstand en de betekenis van anonimiteit die deze vorm van onpersoonlijke mededeling veroorzaakt, is het gemakkelijker voor tieners om dingen online te zeggen of te doen die ze anders nooit zouden uiten. Zij kunnen makkelijk zo wreed zijn omdat zij niet onmiddellijk met het leed van het slachtoffer geconfronteerd worden of de gevolgen van hun gedrag zien. Zeker wanneer ze zich daarenboven achter hun anonimiteit kunnen verbergen, scheppen ze nog meer genoegen in hun boosaardig pestgedrag. En wanneer toch moest uitkomen dat zij de aanstokers waren, kunnen ze zich nog altijd verschuilen achter het feit dat iemand anders hun schuilnaam of inlog gebruikt heeft en dat zij het toch niet geweest waren. Ze moeten dus nooit verantwoordelijkheid dragen voor diegenen die ze gekwetst hebben en voor de emotionele schade die ze veroorzaakt hebben.
 

 

Internet biedt een uitstekend forum voor buitensporig gedrag omdat de grote anonimiteit en de vluchtwegen genoeg mogelijkheden bieden om zich van alle verantwoordelijkheid te onttrekken. Pestkoppen hebben het medium ontdekt om hun frustraties te kunnen botvieren. Het middel biedt kansen aan seksueel en agressief ontwrichtte persoonlijkheden om gevaarlijke activiteiten te ontwikkelen met gewillige slachtoffers omdat het een soort grijs gebied voor sociale interactie is. Het remt angsten en sociale remmingen bij daders als resultaat van de fysieke en emotionele afstand tussen dader en slachtoffer. Het internet lijkt een omgeving te zijn geworden die te snel is gegroeid om haar eigen morele en sociale controles te ontwikkelen. Alle vormen van zelfregulering zijn zoek, temeer omdat gewiekste zakenlui het forum hebben ontdekt als een enorme bron van geldgewin en misbruik. Kinderen overtuigen hun ouders voortdurend van de grote educatieve en sociale voordelen van internet en verkrijgen zo ongelimiteerde toegang tot het medium. Ouders staan er gewoon niet bij stil dat het medium verschrikkelijke gevaren inhoudt en net zo gevaarlijk kan zijn als het kind met de fiets het straatverkeer in te sturen.

10. Cyberpesten of plagen ?

Groep jongensHet moeilijke aan het herkennen van cyberpesten is het feit dat jongeren ook vaak scheldwoorden en bedreigingen naar elkaar gebruiken louter om te plagen of als typische jongerentaal. Dit maakt het bijzonder moeilijk voor bijvoorbeeld leerkrachten om pestgedrag te onderscheiden van het louter de draak steken met elkaar. Sms-berichtjes bevatten soms afkortingen die pesten doen vermoeden, maar het helemaal niet zijn zoals ‘Wanneer kom je hoerenbok’, ‘Varkenskop’, ‘F’ck yu’, enz. De bij jongeren populaire rapmuziek van Eminem , 50 cent en consoorten bulkt van de obsceniteiten, seksistische en racistische taal en jongeren nemen dit graag over in de spontane manier van met elkaar communiceren; Shariff (2003) deed in de VS onderzoek naar dit soort jongerentaal en kwam tot de verbazende vaststelling dat leerkrachten hier immuun voor geworden waren. Wanneer dit soort boodschappen in pestboodschappen opdoken, waren de leerkrachten zich van geen kwaad bewust. De auteur besluit overigens uit dit onderzoek dat deze populaire manier van converseren zo ingeburgerd is in de jongerencultuur, dat het beter is er mee te werken, dan het te bannen. Zo kan men bijvoorbeeld rapmuziek, poëzie, enz. gebruiken om pestgedrag aan te klagen.
 

 

Het verschil tussen plagen en pesten zit dan hierin dat bij pesten er een duidelijke intentie is om de andere te kwetsen en tot schande te brengen en hem of haar uit te sluiten. Net zoals in het gewone omgangsleven bij jongeren wordt ook het internet en de sms-taal gekenmerkt door schunnigheden en provocerende taal waar het niet altijd duidelijk is voor leerkrachten of het nu schertsend dan wel pestend bedoeld is. Heel wat jongeren die dit soort berichten sturen, beseffen vaak niet dat ze aan het pesten zijn en zonden het eerder bij wijze van grap. Het feit dat men elkaar bij het communiceren over internet niet ziet, maakt het taalgebruik meer grof en kwetsender.

 

11. Gefilmde incidenten geen uitzondering

Het is geen uitzondering dat jongeren elkaar filmen tijdens vechtpartijen, seks of onder de douche en de beelden of geluidsfragmenten daarvan op internet verspreiden. Dat zegt B. Delver, directeur van stichting de Kinderconsument, vrijdag. ,,Waren dit maar uitzonderingen, maar kinderen wisselen deze bestanden net zo makkelijk uit als muziek.''
Onlangs sloegen en trapten in Maarssen twee 15-jarige meisjes in op een even oude medescholiere. Een medeleerling filmde de vechtpartij, een anderVechtpartij meisjes school Maarssen zette de beelden op internet. Ook in onder meer Landsmeer, Amsterdam, Haarlem en Coevorden komen meldingen van het zogeheten 'happy slapping', een fenomeen waarbij jongeren passanten zonder reden mishandelen en dat filmen. Het filmpje wordt vervolgens met de mobiele telefoon of via internet verspreid. Stichting de Kinderconsument signaleert dat ouders en leerkrachten op zoek zijn naar informatie. ,,Vorig schooljaar verzorgden wij 257 trainingen en ouderavonden, voornamelijk op basisscholen. Dit seizoen zitten we al over de driehonderd, waarvan ruim driekwart op middelbare scholen'', aldus Delver. De aanvragen komen meestal binnen, nadat een school te maken heeft gekregen met 'happy slapping' of andere incidenten met film- of geluidsbestanden. Delver hoort van leraren en ouders wat het meest voorkomt. ,,Leerkrachten klagen dat jongeren elkaar opnemen tijdens het douchen. Het is echt schrijnend dat daar niets aan gedaan wordt.'' Ook ziet de stichting vaak dat meisjes zich tijdens hun verkering laten fotograferen. ,,Als het dan uit gaat, zien die meiden zichzelf ineens terug op internet.'' Daarnaast nemen leerlingen leraren op als die boos worden. Delver maakt zich zorgen over het fenomeen. ,,De normale communicatiewereld van jongeren is een blinde vlek voor opvoeders en leerkrachten. Ze hebben geen idee wat jongeren allemaal kunnen met internet en mobieltjes. En ouders onderschatten hoe verzot tieners hierop zijn. Het is hoog tijd dat de kennis van ouders en leerkrachten wordt bijgespijkerd.'' De gevolgen van de filmpjes zijn voor de slachtoffers enorm. Dat gold bijvoorbeeld voor een werkneemster van het Sint-Vituscollege in Bussum. Foto's van de vrouw in compromitterende houding met een student stonden op het internet, te zien voor de gehele wereld. Delver: ,,Vroeger kon pesten niet opgenomen worden, toen was het een zaak tussen een klein aantal partijen. Nu kijkt de hele wereld mee en staat het slachtoffer flink te kakken. Tieners zouden zich dat moeten realiseren.''

 

Afgetuigde scholiere van Maarssen: Waarom hielp niemand mij? Klap na schop moet ze incasseren. Knietjes, als ze weerloos op de grond ligt. Het filmpje op internet verhult niets. Een sleutelbos knalt op Katinka’s hoofd. Na afloop kwam de pijn. Katinka: ,,Waarom helpt niemand mij, dacht ik. Iedereen stond te juichen. Slaat nergens op. Iemand had die twee makkelijk kunnen stoppen. Pas op het einde hielp iemand me.’’Vijftien is ze. Blond meisje. Bomberjack, Nike-sportschoenen. Van anonieme tiener in een week tijd naar hot item van internettend Nederland. Thuis, op de bank bij haar vader, doet ze haar verhaal. De beelden die tonen hoe zij door twee medescholieren van het Niftarlake College in de wijk Maarssenbroek in elkaar is geslagen, maken haar nog steeds kwaad. ,, Tijdens het gevecht voelde ik niets. Ik kan het nog steeds niet begrijpen waarom dat andere meisje zich ermee bemoeide. Ik heb alleen Lisa een klap verkocht, toen zij een deur in mijn gezicht gooide. Vier jaar lang heb ik over me heen laten lopen. Hebben zij me gepest.’’ Na het ‘deurincident’ liep de situatie volledig uit de hand. In haar ooghoek zag ze Lisa en Nathalie komen. Wat restte was het opvangen van geweld. Later hoorde ze dat de beelden op internet stonden. ,,In eerste instantie dacht ik waarom? En dan die verhalen en reacties erbij dat ik een schedelbasisfractuur had. Wat een kul. Ik ben alleen naar het ziekenhuis gegaan omdat ik bang was dat ik iets had gebroken.’’ Vijf dagen bleef Katinka ziek thuis, misselijk van de hoofdpijn. Ze had een lichte hersenschudding opgelopen. En verder? Katinka wil haar diploma halen. Dáár zit ze tenslotte voor op school. Groep meisjes

'School had beter moeten reageren; Behoefte om met de strijdende partijen om de tafel te gaan heeft hij niet meer. ‘ De vader van Katinka heeft al vaker gesprekken gevoerd, met de moeder van één van de meisjes. Het heeft tot niets geleid. Met de school wil vader wél verder praten. Op internet zag hij hoe zijn dochter in elkaar werd geslagen door twee medescholieren van het Niftarlake College. ,,Dit is gewoon laf en een poging om iemand moedwillig te verminken. En dat terwijl iedereen staat te juichen. Iedereen die dit soort gedrag vertoond is in feite medestrafbaar.’’ Vorig jaar ging het juist beter, dankzij de inzet van de mentor. Daarna is de invloed van de mentoren afgezwakt waardoor de problemen weer zijn toegenomen. ,,De school had ook in het derde jaar veel beter op de signalen van pesterijen moeten reageren. We hebben het er vaker met ze over gehad. Ik realiseer me dat dit relaas schadelijk is voor het imago van de school. Maar misschien op de lange termijn is het juist wel beter, als het probleem echt wordt aangepakt. Die gelegenheid willen we de school ook geven.’’
(Bron : http://www.ad.nl/binnenland/article229571.ece 24/03/2006)

12. Nog een hele reeks voorbeelden uit de media

 

Hieronder beschrijven we een aantal voorbeelden die een beter licht werpen op wat cyberpesten precies is.

David Knight (Burlington Ontaria) Een website over tiener David Knight was reeds maanden actief tot een klasgenoot hem daar attent op maakte. De jongen ging op de site kijken en trof daar foto’s van hemzelf aan met de titel ‘Welkom op de website die lol trapt met Dave Knight’ . De site zelf stond vol met haatboodschappen gericht aan hemzelf en aan zijn familie. Diegene die de site gecreëerd had was onbekend maar riep iedereen op om haatberichten, seksuele commentaren en laster over David te vertellen met de bedoeling zijn reputatie te schaden. David vertelde dat hij op de site beschuldigd werd van pedofilie en van het toedienen van drugs aan kleine jongens om hen dan te kunnen misbruiken. Verder waren er berichten zoals ‘Homo, houd voortaan uw mond, niemand houdt van jou, je ben gek en vuil, ga uw gezicht wassen.’

Ghyslain Raza, een mollige 15 jarige Canadese jongen maakte thuis voor de grap een homemade video waar hij een golfbal vastbond aan een stok enJongen filmpje Ghyslain Raza daar allerlei karate oefeningen mee deed voor de camera en dit aanvulde met een aantal soundeffecten. Enkele vrienden onderschepten zonder zijn medeweten en zonder zijn toestemming het filmpje op school toen hij het liet kijken aan zijn beste vriend. Het filmpje werd gedigitaliseerd en door de onsympathieke knapen op het internet gezet. Het verspreidde zich razendsnel doorheen allerlei funsites en werd duizenden malen gedownloaded. Alle schoolgenoten konden zien hoe Ghyslain zich belachelijk maakte en hij was maanden voorwerp van spot van iedereen. Gyslain was zo gechoqueerd door het verspreiden van het filmpje dat hij opgenomen moest worden in een kinderpsychiatrische afdeling. ijn ouders dienden klacht in tegen de medeleerlingen op school maar het filmpje was zodanig verspreid dat het niet meer terug te halen was. Iedereen kan het filmpje overigens nog steeds bewonderen op Youtube. Volgens recente berichten zijn de jongeren die het filmpje op internet plaatsten veroordeeld en moeten ze aan de jongen een schadevergoeding betalen. Maar ondanks dat is de jongen belachelijk gemaakt voor de hele wereld en kan je het filmpje blijkbaar nog steeds bewonderen op internet.

Erger verging het Ryan Halligan, een tiener die zelfmoord pl
eegde op zijn 13 jaar, nadat hij aanhoudend werd gecyberpest. Zoals meestal had men via internet roddel verspreid over Ryan seksuele voorkeur. De jongen kon al het gepest op de duur niet meer aan. De ouders van de jongen hebben ter zijne nagedachtenis een website aan hem gewijd, met foto’s, video’s en getuigenissen. Ze roepen op hun website op om pesten in het algemeen en cyberpesten in het bijzonder een halt toe te roepen. http://www.ryanpatrickhalligan.comPatrick Halligan RIP

 

Maggie Styles (New York) Toen Maggie begon uit te gaan met haar nieuwe vriend, vertoefde ze in hemelse sferen. Ze was 15 en kon goed basketten en hij was tevens een populaire schoolatleet. Dan begonnen de haate-mails binnen te stromen. De eerste was kort en kwam van een onbekend adres met als boodschap ‘Ik houd je in de gaten hoer.’ Dan werd ze via een andere mail naar een weblog gestuurd waar in geuren en kleuren stond te lezen dat ze een geslachtsziekte had en voor niets deugde. Na enkele dagen kreeg ze een foto toegemaild met haar nieuwe vriend naakt samen met een ander meisje. Iemand wilde haar dus duidelijk maken dat haar nieuwe relatie niet kon en al het mogelijke doen om dat te breken.( Times Online, 25/09/2005)

Voorbeeld webcamgirlParry Aftab, een advocaat gespecialiseerd in internet privacy, werd geconfronteerd met websites waar kinderen moesten stemmen voor het lelijkste, het meest onpopulaire of het dikste meisje van de school. Hij vond weblogs (zogenaamde online dagboeken) die vol stonden met haatboodschappen aan andere jongeren. Op een vrij populaire website van een 17 jarige jongen nodigde hij iedere schoolgenoot uit om na te denken over wie hij het meest haatte op school en daar een haattekst over neer te schrijven. Zijn boodschap kreeg meteen 240 reacties met de meest gruwelijke haatboodschappen. In een school in Boston werden verschillende studenten disciplinair geschorst omdat ze een website ontwikkeld hadden over een meisje waarop ze haar als zeer seksueel permissief bestempelden. Ze hadden er enkele getrukeerde naaktfoto’s van haar bijgezet met haar naam, telefoon en adres waar kandidaten haar konden bereiken als ze seks met haar wilden. In New York trof Aftab nog een situatie aan waar een 14 jarig meisje te goeder trouw via een webcam topless poseerde voor haar vriendje.

Cyberpesters richten hun intimidaties op een 15 jarig schoolmeisje. De Amerikaanse Jodi Plumb, 15 jaar oud, schrok zich een ongeluk toen ze vernam dat er een volledige website voor haar was aangemaakt waarin ze werd beledigd en bedreigd. Men spotte met haar gewicht en men had zelfs een datum gepubliceerd voor haar ‘dood’. Het meisje was van het bestaan van de website op de hoogte geraakt omdat een medeleerling aan haar vroeg om een foto van haar te mogen maken met een digitale camera. De foto was bedoeld voor haar website. Het meisje ging toen verder op onderzoek uit en ontdekte de wansmakelijke pestwebsite. De moeder van het meisje diende klacht in tegen het schoolbestuur en verweet hen niet voldoende te ondernemen tegen het pesten op school. De Queen Elizabethschool verweerde zich met het zeggen dat ze een duidelijk anti-discriminatiebeleid voerden en al genoeg inspanningen tegen pesten hadden ondernomen. Maar de moeder nam daar geen genoegen en diende een klacht in bij de overheid. Ze vond dat het intimideren van haar dochter een zware last op de schouders van het meisje had gelegd en dat ze daardoor zowel schoolse achterstand als emotionele schade had opgelopen. Het enige wat haar klacht echter opleverde was dat de school verplicht werd de aanstokers van de website op te sporen en hen te verplichten hiermee te stoppen.

Meisje zit op bedDe meisjesleerlingen van de High School van Horatius Greeley in Chappaqua, in Westchester, een rijke Provincievoorstad van New York waren niet zo gelukkig toen ze vernamen wat twee van hun mannelijke klasgenoten hadden gedaan. De twee jongens hadden een met paswoord beveiligde website opgezet waar ze persoonlijke informatie over zowat 40 meisjes hadden opgeslagen. Het ging over familiegeschiedenis, telefoonnummers en adressen en het meest verontrustend seksuele ervaring en beoordelingen over de seksuele toegankelijkheid van de meisjes. 14 jongens van de school hadden toegang tot de site. De twee jongens werden vijf dagen geschorst van school en hoewel er aanvankelijk een strengere straf werd uitgesproken, kwam er heel wat protest toen bleek dat de jongens uiteindelijk vrijuit gingen. Het argument was dat wel de privacy was geschonden, maar dat het materiaal niet vrij toegankelijk was en er stond niets oneerbaars op de site.

Begin maart 2006 werd via een GSM een (valse) bommelding doorgegeven voor het pas gerestaureerde Atomium in Brussel. Het gebouw werd ontruimd en politie en brandweer kwamen massaal ter plaatse. Snel bleek dat het om een valse bommelding ging en de dader werd via zijn GSM opgespoord. Aanvankelijk bleek dat de jongeman zou moeten opdraaien voor de grote kosten van de valse bommelding tot bleek dat de jongen gepest werd en zijn GSM door twee jongens geleend was om een spelletje te spelen, maar ze stuurden met zijn GSM de valse bommelding . Het Volk : “De 17-jarige die eerst was opgepakt voor de valse bommelding woensdag in het Atomium, blijkt onschuldig. Op de bus hadden twee vrienden zijn gsm ’geleend om een spelletje te spelen’. Toen ze hem teruggaven verklapten ze de echte reden: ze hadden een bommelding verstuurd. De jeugdrechtbank heeft de twee pesters veroordeeld tot 80 uren werkstraf en een schadevergoeding. Die kan oplopen tot meer dan 8.000 euro. Ze brachten ook een nacht in de cel door” (Het Volk, 10/03/2006)

Op het internet verschenen in maart 2005 erotische foto’s van een dertienjarige
Nederlandse scholiere. Volgens het kind ging het om foto’s voor privé-gebruik die in de verkeerde handen waren beland. De Nederlandse politie weet nog niet wie er achter het verspreiden van de foto’s zit. Dat is aartsmoeilijk uit te vissen omdat ze zo snel doorgespeeld worden en waarschijnlijk verstuurd zijn via een cybercafé berichtte de politie. (Bron  http://www.kridisi.be/)

 

Een onderzoekster van het Dier Experimenteel Centrum (DEC) van het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam heeft voor de Ongewenste foto van meisje op internetrechtbank in Den Haag geëist dat haar naam blijvend wordt verwijderd van de internetpagina van een dierenrechtenactivist. Op www.GoudenKalf.com stond zij met naam en toenaam genomineerd als 'Dierenbeul van de maand'. Ze vreesde dat dit radicale activisten aanspoort om haar te bedreigen. In het verleden is de onderzoekster al meerdere malen bedreigd. Daarom laat het Erasmus MC haar nu bewaken. De vrouw wil ongestoord kunnen blijven deelnemen aan het publieke debat over dierproeven, zoals ze dat tot nu toe altijd al gedaan heeft. Ze wil voorkomen dat de bedreigingen haar daarin belemmeren. Sitemaker A. Koenen vindt op zijn beurt dat hij misstanden aan de kaak moet stellen. Volgens de oprichter en beheerder van de website is de vrouw genomineerd omdat zij als hoofd van DEC verantwoordelijk is voor afknippen van tenen bij dieren. Intussen heeft Koenen de naam van de vrouw tijdelijk van zijn website gehaald (www.nu.nl 25/10/2005)

Het Elde College in Schijndel heeft voor de zomervakantie enkele jongens gestraft die een
compromitterende foto van een leerlinge hadden verspreid. Dat er op de school bovendien sprake is van loverboy-praktijken, ontkent directeur A. Kempe. Het groepje jongens is eind vorig schooljaar gestraft, na de verspreiding van een pikante foto van een Elde-leerlinge op internet. Een van hen zat toen in de brugklas, zegt Kempe: „Het meisje had geposeerd voor haar vriend, maar had natuurlijk niet verwacht dat de foto vervolgens op internet zou komen. Dat noem ik een extreme vorm van pesten en dat accepteren we als school niet“. Het voorval is door de school gemeld aan de politie. De groep jongens is volgens de directeur niet van school gestuurd: „Dat zou ik ook niet terecht vinden. Dit speelt zich af in het grijze gebied tussen ’school’ en ’thuis’. Technisch is aangetoond dat de foto bij iemand thuis op internet is gezet. Alleen kregen we er als school mee te maken, omdat het tussen onze leerlingen speelde“. Kempe heeft de zaak hoog opgenomen. Volgens hem hebben de jongens niet in de gaten gehad hoe kwetsend dit voor het meisje moet zijn geweest.
Voorzitter J. van Thiel van de ouderraad van de school staat achter het beleid dat het Elde College voert. „Dit zijn onverkwikkelijke zaken. Er zijn effectieve maatregelen genomen. In ieder geval is de boodschap bij de betreffende leerlingen goed overgekomen.“ De ouderraad is nog gevraagd de ouders per brief op de hoogte te brengen van deze kwestie. „Dat hebben we bewust niet gedaan. Daarmee maak je de mensen maar nieuwsgierig en krijg je een sneeuwbaleffect.“ (Het Brabants Dagblad 15/10/2005 )

De ouders van de 12-jarige Priscilla uit Kaatsheuvel kwamen in het nieuws, omdat ze hun dochter al weken thuis houden. Het meisje durfde niet meer naar school, omdat ze al jaren het mikpunt is van pesterijen. De Haarense Phaidra Rullmann (16) van het Van Maerlant weet wat het is om gepest te worden. De ellende begon toen ze in groep 4 van de basisschool de overstap maakte naar een andere school. Niet omdat ze gepest werd, maar omdat haar oude school werd samengevoegd en haar ouders aan de fusieperikelen wilden ontkomen. Op haar nieuwe school zorgde haar leerachterstand al snel voor problemen. „Ik kreeg vaak te horen dat ik toch niks snap. En ik werd uitgescholden voor dikzak. Ik bood ook altijd mijn excuses aan na een ruzie, ook al was het niet mijn fout. Uit schuldgevoel en om vrienden te maken. Want die had ik niet. Ik dacht dat ik het niet waard was om aardig gevonden te worden.“ Waardoor weet ze niet, maar uiteindelijk kwam er een kentering. „Misschien omdat ik nooit heb opgegeven. Met twee vriendinnen heb ik nog steeds contact. Een van hen was toen zelfs de grootste pestkop.“ Voor Phaidra liep het uiteindelijk goed af. Toch zijn er ook voorbeelden waarbij kinderen een levenslang trauma oplopen of zelfs zelfmoord plegen. „Meestal zijn het van die nerds die geobsedeerd zijn door één ding en bang zijn om contact te maken“, omschrijft Hanneke, die wel eens een poging heeft gewaagd om een gesprek aan te gaan. „Het is wel geven en nemen“, vindt ook Jop. „Ik snap het niet als iemand altijd alleen rondloopt op het schoolplein. Iedereen wil toch vrienden hebben?“ Wat hij ook niet begrijpt, is dat slachtoffers zich laten ‘pakken’ via internet of gsm. „Als het niet leuk meer is, zet je toch gewoon je computer of mobieltje uit?“ Hanneke ziet het iets genuanceerder. „Je kunt alles wel blokkeren, maar uiteindelijk gaat het er om wat anderen van jou vinden. Volgens mij kun je je daar niet zo makkelijk voor afsluiten.“ (Brabants Dagblad 25/05/2005)

Close up oogKlinkt de website http://www.ikmagjouniet.nl bekend in de oren? Een paar jaar geleden werd deze treitersite bedacht. Op de pagina kon je het emailadres van het slachtoffer invullen en vervolgens scheldwoorden aanvinken die je geschikt achtte om te versturen. Geen bedenksel van een kind of jongere, maar van een volwassene, die terecht inschatte dat hij er veel geld mee kon verdienen.
Bamber Delver: „We zijn driekwart jaar bezig geweest om die site uit de lucht te halen. Ik heb de ontwikkelaar vele malen getracht op andere gedachten te brengen, maar die gaf geen sjoege. Totdat een meisje dat gepest werd op deze website haar relaas deed bij het Jeugdjournaal. Nog de volgende dag had de provider de site van het web gehaald. Of het pesten daarna ophield voor het meisje? Nee, het werd alleen maar erger, omdat ze haar verhaal op televisie had verteld.“ De site bestaat nog steeds, maar nu wordt je doorgelinkt naar een andere site met een positievere boodschap namelijk http://www.ikmagjouwel.nl

Treiteren op internet gebeurt vooral via MSN. De bekende chatsite biedt pestkoppen een uitstekend podium om anderen het leven zuur te maken. Het kan anoniem en is moeilijk controleerbaar. „Dat anonieme aspect maakt het voor veel slachtoffers vervelender dan gewoon pesten. Het is erger, zeggen de kinderen, omdat je niet weet wíe het doet. Voor de pestkoppen is het makkelijker: je ziet de ander niet huilen en krijgt ook geen klap voor je kop.“ Met mobiele telefoons kan ook een hoop schade aangericht worden. „Naast het voorbeeld van het meisje op de Berger Scholengemeenschap zijn er veel slachtoffers die bestookt worden met sms'jes.“
Pesten op GSMHet probleem oplossen is een utopie, denkt Delver. „Er zal altijd worden gepest, ook via internet. Dat kan ook niet anders, 95 procent van de Nederlandse basisscholieren is online. Internet is een vanzelfsprekende communicatievorm geworden, en het mobieltje is een verlengstuk van jezelf.“Het fenomeen in goede banen proberen te leiden, is wél een optie. Maar hoe? „Op dat punt loop je tegen een groot probleem aan: kinderen hebben hun opvoeders en de hulpverlening ingehaald. Want hoe kun je een kind steunen, als je zelf het verschil tussen MSN en sms niet kent? Een kind dat op die manier gepest wordt, zal daarom niet snel naar de ouder stappen.“ „Ik kén ze hoor, van die ouders, die hun kind het gevoel geven dat het een kwestie van eigen schuld is. Omdat ze dat mobieltje tenslotte zélf per se wilden hebben, en dat ze al genoeg gewaarschuwd zijn dat ze niet zo vaak op MSN moeten zitten. Ik adviseer die ouders maar één ding: bijt je tong af. Want voor een gepest kind is er niets erger dan er alléén voor staan, of het gevoel hebben dat je het pesten zelf hebt veroorzaakt.“ Dus moeten opvoeders zich beter verdiepen in de materie. „Dat geldt ook voor leerkrachten. Er bestaat een enorm zwart gat tussen wat leerlingen doen en wat leraren daarvan afweten. Leraren moeten alerter zijn, net als bij gewoon pesten. Ze moeten er geen genoegen mee nemen dat het nu eenmaal gebeurt.“ (Brabants Dagblad 25/04/2005)

Steeds vaker naaktfoto's van tieners tegen hun wil op internet.Bijna tweehonderd tienermeisjes per jaar durven niet meer naar school omdat naaktfoto's en filmpjes an hen via ex-vriendjes op internet zijn gezet. Het Meldpunt Kinderporno (www.meldpunt.org) krijgt daarover gemiddeld vijftien meldingen van verontruste ouders per maand. Dat zegt een woordvoerster van deze organisatie. Het meldpunt is bezig een website op te zetten met tips voor veilig surfen. Bij de meldingen van de ouders gaat het af en toe ook om jongens. De tienermeisjes geven de vriendjes te goeder trouw foto's van zichzelf of laten die door hun vriendjes nemen. Als de liefde voorbij is, blijken de voormalige vlammen soms minder betrouwbaar dan gedacht. "Er is op zich weinig aan te doen, ook omdat het materiaal vaak vrijwillig is afgegeven," meldt de zegsvrouw van het meldpunt. "We melden het wel bij de politie en providers of adviseren ouders naar de politie te stappen."
( www.nu.nl 13/12/2004)

Sms aan Wouter, 11.12u ‘U moeder is een hoer’ Sms aan Wouter, 15.02u ‘U vader had beter in de pombak geschote’ E-mail aan Wouter, 16.34u ‘Nageboorte, as ge gaat bleite bij de leraar stompe we u tanden uit.’
E-mail aan Wouter, 16.55u ‘Webbe ons allemaal een gasmasker gekocht omda ge zo stinkt.’
Sms aan Wouter, 20.38u ‘Babyfees vrijdag gaat er iets gebeure ge zult wel zien we kloppe u dood.
‘Verander dan van GSM-nummer’, had een vriendin tegen hem gezegd, maar dat vond Wouter te ver gaan. Hij was dertien, en hij had behalvePesten via GSM pestkoppen, ook vrienden op school. ‘Ik had geen zin om aan iedereen uit te leggen dat ik van GSM-nummer en van e-mailadres veranderde omdat een paar gasten mij bombardeerden met hatemails en dreigende sms’jes. Ondertussen is Wouter 15 jaar en de pesterijen zijn sinds een jaar gestopt., maar hij is nog altijd bang dat het morgen opnieuw begint. “Als je nooit van die hatelijke berichten gekregen hebt, denk je misschien dat het niet zo erg is. Dat is dan fout gedacht. Ik vond het veel erger dan gewoon een pak slaag te krijgen. Niemand weet hoe diep het je raakt. Die mails en sms’jes achtervolgen je overal, zelfs tot in je slaapkamer. Je kan ze niet tegenhouden…Je kan er niet van weglopen. Het enige wat je kan doen, is ’s avonds liggen huilen in bed.” Wouter werd ook als kind al geplaagd. “Het is begonnen toen ik tien jaar was. Om één of andere reden kozen de andere jongens van mijn klas mij er altijd uit om te treiteren : boekentas afpakken, een tackletje in de gang, schoppen en slaan op de speelplaats.. Elke dag kwam ik met een paar blauwe plekken of een blauw oog thuis. Eén keer had ik zelfs twee ribben gebroken, een scheenbeen gekneusd en twee tenen gebroken. Achteraf heb ik er nog strafwerk bovenop gekregen, want ik was van school weggelopen. De pesters kregen geen straf, want ze zeiden dat ze niks hadden gedaan : ik was zogenaamd gevallen en had een voetbalgoaltje over me heen gekregen. Het getreiter heeft geduurd tot het vijfde leerjaar. Daarna heb ik er twee jaar geen last meer van gehad – tot ik in het tweede middelbaar kwam…..De schooldirecteur zei dat ik een typisch kind was om gepest te worden : ik kreeg thuis alles, ik was deftig gekleed, altijd in orde met mijn huiswerk, populair bij de meisjes. Ik volgde Economie-Moderne talen en was de slimste van de klas. Er zaten een paar oudere jongens in mijn klas die al twee of drie keer waren blijven zitten en die hadden het op mij gemunt omdat ik geen buizen had. Meestal maakten ze mij uit voor ‘moederskindje’ of ‘streverke’; Ze bedreigden me ook. ‘We zullen u morgen wel opwachten achter een hoek’.
Meestal sprak ik er wel over met mijn ouders, maar op de duur schaamde ik mij zo dat ik er met niemand meer over sprak. Gepest worden met hatemail en sms’jes vond ik erger dan een pak slaag krijgen. Als je mentaal niet echt sterk staat, dan kraak je onder dat psychologische geweld. Zo is het bij mij ook gegaan. Je voelt je nergens meer veilig, ook thuis niet. Telkens als ik die biep van mijn GSM hoorde van ‘bericht ontvangen’ of er een bericht in mijn inbox zat, kromp ik in mekaar. Het is elke keer een gifpijl die je raakt. Op een dag was ik er over gaan praten met een psycholoog van de school en nog terwijl ik daar zat, kreeg ik een sms. ‘We weten dat je nu bij de kindjespsycholoog zit en je zult er morgen niet goed van zijn! Echt beangstigend.
Op een bepaald ogenblik zijn ze me ook beginnen pesten via de chat. Ik was op MSN Messenger aan het converseren met Lila. We zaten in een privé-chatroom, waar niemand anders binnen kan, tenzij je hem zelf uitnodigt. Plots liet zij een gast binnen die mij al een heel jaar aan het kloten was. Die kerel begon mij natuurlijk weer direct uit te kakken en te bedreigen. Terwijl ik Lila eigenlijk wel vertrouwde. Achteraf zei ze dat ze zelf niet goed begreep waarom ze het had gedaan en dat ze er spijt van had. Maar ja, dat kwam wel een beetje te laat…..ik had het heel moeilijk met het pesten. Ik ben er echt ziek van geweest. Hoe het uiteindelijk opgelost is ? Op school zeiden ze dat ze niet veel konden doen : ze hadden geen grip op wat er via het internet gebeurde. Het is pas gestopt omdat mijn pesters er op het einde van het jaar weer niet door waren : de ene was al zeventien en is gaan werken, de anderen zijn school veranderd. Ik ben drie jaar in therapie geweest bij een kinderpsycholoog. Nu gaat het veel beter. Maar soms ben ik bang dat alles weer van voor af aan begint. (Annemie Bulté Uit Humo, nr.3400, 16-20)

Wat Wouter meemaakte, bleek nog maar een ‘softe’ vorm van cyberpesten. De klasgenoten van Anneke (13 jaar) , jongens en meisjes van dertien, veertien jaar, maakten een speciale website die iedereen naar believen kon volschrijven met scheldproza over ‘het rotste mormel met een bril’. De respons bleef niet uit :’Anneke is het lelijkste en engste mens dat ik ooit heb gezien. Ge vraagt u toch af, waarom is dit ‘ding ni vermoord toen de ouders nog de kans kregen?! Ik bedoel die moeder moet ook maar een gans zijn, want ieder normaal mens zou da mismaakt schepsel in nen plasticzak hebben gesmeten en in de riool gedumpt.’ De site bevat ook een rubriek ‘kleine berichtjes aan Anneke’ (‘Mensen die u in een mail de waarheid vertellen over u borstloze voorkant, u smoelwerk of dergelijke hoeven niet direct met politie bestookt te worden’), een gefingeerde biografie en dito dagboek van Anneke en een ‘gastenboek’ waarin alle bezoekers hun commentaar over de situatie kwijt kunnen. Een voorbeeldje :
‘Van : Anneke haat club.
Comment : We zijn blij te zien dat er nog goeie mensen zijn in de wereld die dit schepsel willen uitroeien. Veel dank aan de makers van deze website.
Van : Her worst enemy.
Comment : Eerst was ik kalm. TOFFE SCHOOL BIJ JULLIE…Toen zag ik haar…toen hoorde ik haar..toen mailde ik haar en zei hoe lelijk ze wel is. Dank u Anneke !! Da ge ier zijt, zoda we u kunne uitlachen!!! xXx Toedlz!!!’
Heel wreed en kwetsend vindt Marianne Bogaert van de Gentse vzw EVO dit soort ‘tienerspelletjes’. Cyberpesten is een relatief nieuw fenomeen en we hebben nog geen efficiënte strategieën gevonden om ertegen in te gaan. Vaak weten we niet eens wat er gaande is, omdat het zich afspeelt tussen tieners die er niet met buitenstaanders over praten, zeker niet met volwassenen : ze houden het allemaal geheim. De pesters vinden zichzelf heel grappig en beseffen niet hoeveel kwaad ze berokkenen. Ze zien de reactie van hun slachtoffer ook niet en vaak sturen ze hun berichtjes anoniem, waardoor ze zich nog minder geremd voelen dan bij pesten in real life. (Annemie Bulté Uit Humo, nr.3400, 16-20)
Vrijend koppeltje geniepig gefilmd online
Jongen zet vrijende vrienden online: kinderporno. Geintje, moet een Amerikaanse middelbare scholier hebben gedacht toen hij een foto maakte van twee vrijende vrienden en deze plaatste op internet. De 17-jarige is ingerekend en moet nu voor de rechter verschijnen - wegens het verspreiden van kinderpornografisch materiaal. Het meisje en de jongen die hij heeft gefotografeerd, zijn respectievelijk 16 en 17 jaar. Volgens de journalisten van News Channel 5 kan de jongen twintig jaar de cel in gaan, als hij de zwaarste straf krijgt opgelegd.
(Bron:http://www.newsnet5.com/ 29/03/2006 )

Een meisje van bij ons op school had naaktfoto’s van zichzelf aan haar vriendje gegeven. Toen het uit raakte, heeft die jongen die foto’s op het internet gezet, mét commentaar erbij. Hij heeft ze ook op posterformaat laten afdrukken en is die posters overal op school gaan ophangen met het adres van de website erbij. Naaktfoto’s en/of pornografische beelden van het slachtoffer verspreiden blijkt een klassiek scenario bij cyberpesten. Door hun anonimiteit denken webloggers dat ze onaantastbaar zijn, maar dat kan tegenvallen. In het Nederlandse blad Nieuwe Revu verscheen onlangs het verhaal van twee webloggers, ‘Jaggie’ en ‘Zeikerdje’ die een pornofilmpje op het net hadden gezet. In een nieuwbouwwijk ergens in de polder was de 16 jarige Miranda verleid door een 19-jarige jongen die zich vanwege zijn getinte huid ‘Pinda’ liet noemen. Wat ze niet wist, was dat er vóór haar komst een webcam in de slaapkamer was geïnstalleerd. Die legde het koppeltje vast in volle actie, waarna ‘Pinda’ het filmpje doorspeelde aan Miranda’s ex-vriendje, die het op het internet zwierde. Daar maakte het algauw zo veel furore onder webloggers dat Miranda’s vader op oorlogspad trok : hij wilde wraak nemen en bedreigde de daders met fysiek geweld. Het kwam niet verder dan een paar ingegooide ruiten, maar dat bleek wél te helpen : het filmpje is ondertussen nergens meer te vinden.Voorbeeld webcamgirl
(Annemie Bulté Uit Humo, nr.3400, 16-20)


Via chatsessies naar ontucht. Liefdesdeskundige worden bij www.leerlingen.com. Dat was voor een 25-jarige Houtenaar een handige manier om in contact te komen met minderjarige meisjes. De man staat terecht voor ontucht met minderjarigen. Zo ook de babbelbox van TMF. De chatsessies waarin hij aanstuurde op seks, mondden meerdere keren uit in ontmoetingen. Voor ontucht met minderjarigen en voor het bezit van kinderporno eiste het Openbaar Ministerie gisteren tegen de IT’er drie jaar cel waarvan één jaar voorwaardelijk. Scholiere Sam (12) wilde in september 2004 alles weten over one-night-stands en vroeg raad aan de liefdesdeskundige. Na een aantal chatsessies volgde een afspraakje op station Overvecht. In zijn auto ging hij met zijn hand in haar slipje, verklaarde het meisje achteraf tegen de politie. Hij zou hebben gedreigd haar moeder in te lichten. Bezien door de ogen van verdachte T. is er niets anders gebeurd dan praten. Zoals hij ook de ontucht ontkent met vier andere minderjarigen die hij via internet had leren kennen. Bij één meisje is het volgens hem niet eens tot een ontmoeting gekomen. Volgens T. is juist hij degene geweest die bij de meiden steeds de boot afhield. Behalve dan bij die ene met wie hij daadwerkelijk een relatie had. ,,Een serieuze relatie die drie jaar duurde. Gewoon met seks erbij.’’ Zijn vriendin was 14 toen ze voor het eerst met hem naar bed ging. T. maakte foto’s van hun geslachtsgemeenschap. Tijdens een chat met een onbekende man laat T. zich duidelijk uit over zijn seksuele voorkeur: meisjes tussen de 8 en 10 jaar. De IT’er noemt het gesprek desgevraagd een dolletje. Dat de recherche ook kinderporno heeft gevonden bij huiszoeking wil niets zeggen , vindt de verdediging. De verboden plaatjes zouden als bijvangst op T’s computer zijn terechtgekomen tijdens het downloaden van volwassenenporno. Op 27 maart 2006 doet de rechtbank uitspraak. (14/06/2006 http://www.ad.nl/utrecht/stad/article207274.ece)Webcam seks voorbeelden

,,Ze proberen mijn zoon op de wreedste manieren te kraken. Zijn klasgenoten hebben nu een website gecreëerd waarop ze hem oeverloos belachelijk maken. Iedereen wordt opgeroepen hem zoveel mogelijk te pesten.'' Voor Lut is de maat vol. Haar zoon is het slachtoffer van cyberpesten, een nieuw fenomeen dat razendsnel om zich heen grijpt. In één vingerknip stort de wereld van de gepeste in elkaar. Zo'n slachtoffer is de 16-jarige zoon van Lut. ,,Al tien jaar wordt hij gepest'', zegt ze. ,,Maar deze keer zijn ze echt te ver gegaan.'' De jongen krijgt het leed dat hem wordt aangedaan amper over de lippen. Zijn moeder doet dan maar het verhaal, terwijl haar zoon er bedrukt bijzit. ,,Enkele leerlingen van zijn klas knutselden een website ineen waarop hij oeverloos belachelijk wordt gemaakt. Seksistische praat, vulgaire tekeningen, alles erop en eraan. Iedereen die zich tegen hem durft te keren, kan lid worden. Vrienden en familieleden die de website gezien hebben, vinden het ronduit afschuwelijk. Zelfs de politie zei dat het vreselijk was dat zoiets gebeurt.''
Lut liet het er niet bij en zocht de directeur van de school op. ,,Maar die deed niet echt moeite om een oplossing te vinden'', vertelt ze. ,,Het enige wat hij kon zeggen, was: 'Als ik de dader vind, kan ik hem op het matje roepen, eventueel de ouders verwittigen, maar die zullen hun kinderen toch verdedigen.' Daarmee was de zaak afgehandeld.'' Lut trok dan maar naar de politie en diende een klacht in tegen de leerlingen wier namen op de site stonden vermeld. ,,Maar ook de politie kan niet voorspellen hoe het zal eindigen. Wel hebben ze bevestigd dat de betrokken school amper iets doet om pestgedrag te voorkomen. Blijkbaar is dit dus niet het enige geval dat hen ter ore is gekomen.''
,,Voor mij is de maat vol'', zegt Lut radeloos. ,,Je staat gewoon machteloos tegen die onzichtbare pesters. Ik voel me ronduit slecht nu ik weet dat mijn kind gepest wordt. Kunt u zich verdorie voorstellen hoe mijn zoon zich dan moet voelen? De enige manier om hem enigszins van die pestkoppen te sparen, is hem een doktersbriefje mee te geven. Die jongens vergallen zijn leven.''
(http://www.hetvolk.be/ 16/10/2005)

Het angstzweet brak haar uit bij elke nieuwe e-mail. Wanneer demobiel een smsje aankondigde, verstijfde ze. 'Hoer', stond er op het scherm en 'Als lelijk zijn pijn kon doen, dan lag jij de hele dag te janken'. Van een spontane meid veranderde de 11-jarige dochter van Yvonne Kraijo in een stil en teruggetrokken kind. ,,Sommige mailtjes gooide ze gelijk weg. Ongelezen'', herinnert Yvonne Kraijo zich nog goed. ,,Ik vond dat vreemd en vroeg of er soms wat aan de hand was. Pas na een tijdje nam mijn dochter mij in vertrouwen. Samen lazen we de mailtjes. Ik schrok me echt kapot.'' Kraijo voelde zich verschrikkelijk machteloos. ,,Het mailtje had geen afzender. Het was onmogelijk te achterhalen vanaf waar en door wie het was verstuurd.'' Yvonnes dochter is niet de enige die digitaal wordt gepest. Door de komst van nieuwe technieken heeft het schelden en treiteren zich verplaatst van het schoolplein naar het mobieltje en naar de pc in de huiskamer. Digitaal pesten is volgens directeur Bamber Delver van Stichting Kinderconsument, een belangenvereniging voor kinderen op het internet, uitgegroeid tot een gigantisch probleem. (www.pestweb.nl 02/11/2004)

Marco Holtslag van Stichting De Kinderconsument geeft regelmatig voorlichting over MSN. Holtslag vertelt het verhaal van een 17-jarig meisje. Ze raakt via de chat in gesprek met een leuke jongen. Samen besluiten ze verder te kletsen op MSN. „Dat is lekker privé. Bovendien kun je eventueel met een webcam elkaar nog zien ook. Op een gegeven moment loopt het verliefdheidsgevoel hoog op en vraagt de jongen aan het meisje of ze niet wat kleren uit kan doen. Ze doet dat op één voorwaarde: als hij dat ook doet. Dat is geen probleem voor de jongen.”
Nog geen week later zijn beiden weer online. „Nu is de jongen wat minder lief. Hij eist al snel dat ze bepaalde seksuele handelingen met zichzelf verricht. Dat weigert Jongeren op straatze. „Dan publiceer ik de beelden van vorige week op internet”, luidt zijn antwoord. Hij had alles opgenomen.”
Wat doe je in zo’n geval als meisje, vraagt Holtslag zich af. „Je loopt dus het risico dat de hele school of de hele familie tot de ontdekking komt dat je naakt voor de camera hebt geposeerd voor een of andere nepdroomprins. Gelukkig heeft dit meisje aangifte gedaan bij de politie. Die heeft de jongen opgespoord en zijn computer meegenomen. Toen bleek dat hij nog 24 andere meiden op deze wijze had gechanteerd.” Voor de medewerker van De Kinderconsument is het duidelijk: „Tien op de vijftien meiden heeft iets vervelends meegemaakt op MSN. U vraagt naar de andere vijf? Die zijn nog nooit echt in een chatroom geweest. Maar de meisjes die wél een nare ervaring hebben, doen meestal geen aangifte uit angst dat hun ouders erachter komen. Het is te stil in de meeste huizen. Er wordt totaal niet gepraat over wat de kinderen op internet doen en zien.”

Volgens Jimmy is het overdreven om te zeggen dat cyberpesten de nieuwe rage is: "Ik ken wel een paar jongens die op die manier hun ex-liefje of iemand met wie ze ruzie hebben iets betaald hebben gezet, maar het is zeker geen dagelijkse kost op mijn school." Jan (15) gebruikt de moderne snufjes vooral om wraak te nemen. "Ik vind mezelf helemaal geen bullebak. Ik ben wel een wraakzuchtig iemand. Als iemand mij iets misdoet, vind ik dat je iets mag terugdoen. Als kind was ik ook geen pestkop, maar als ze me nu iets misdoen, doe ik het erger terug. Met een foto ben ik zeker dat ze het geen tweede keer proberen."
Jan kan behoorlijk scherp uit de hoek komen, maar stelt wel duidelijk zijn grenzen: "Ik zal nooit iemand uitlachen omdat hij of zij dik is of een brilletje draagt. Daar doe ik niet aan mee, maar als ze achterbaks tegen mij doen, doe ik iets terug. Medelijden heb ik dan niet, ik zorg er gewoon voor dat ze mij daarna gerust laten. Vooral als mensen achter mijn rug zitten roddelen of schijnheilig zijn, daar kan ik niet tegen. Het is moeilijk om hen dat op een normale manier betaald te zetten, want ze ontkennen toch altijd. Dan maak ik er een foto van en zet er een lachwekkend tekstballonnetje bij om hen op die manier te raken."
Zo zette Jan bij een leerkracht een tekstballonnetje met "Ik stem op het Vlaams Blok" erin. En een klasgenootje gaf hij het lijf van "een lelijk dik wijf". De foto's stuurt Jan dan door naar een paar vrienden. "Ik steek daar zeker niet te veel tijd in. Wat mijn vrienden dan met die foto doen, is hun zaak. Als ze hem verwijderen, goed. Als ze hem naar heel hun adresboek doorsturen, ook goed."
Uit verschillende buitenlandse onderzoeken blijkt dat de anonimiteit van het internet de stap voor jongeren kleiner maakt om te pesten. De kans dat je er ooit mee in de problemen komt, lijkt kleiner dan met gewoon pesten. "Ik ben er nog niet mee in de problemen geraakt", zegt Jan, "maar mijn ouders en de school weten er niets van en dat is het beste ook."
'Als mensen zich beledigd voelen, lig ik daar echt niet wakker van. Ik vind het vooral grappig en meestal is het niet grof bedoeld'
(De Morgen 08/06/2005)

Een AmerikaanLibby Hoelerse studente, Libby Hoeler is afgelopen jaar, geheel tegen haar zin uitgegroeid tot een van de meest populaire 'camgirls' van het Internet.
De studente had een relatie met een jongen die tamelijk ver weg woonde. Ze zagen elkaar daarom minder vaak dan ze eigenlijk zouden willen. Maar dankzij de moderne technologie hielden ze toch contact met elkaar. De studente stuurde haar lover regelmatig filmpjes die ze met haar webcam had opgenomen. In de filmpjes danste de studente naakt door haar kamer en masturbeerde ze voor haar onbereikbare vriendje. Na enige tijd ging de studente vreemd. Haar vriendje kwam er achter en maakte een eind aan de relatie. Verbitterd besloot hij om wraak te nemen. Daarom stuurde hij de seksfilmpjes van zijn verse ex aan al zijn vrienden, haar vrienden en zelfs aan haar ouders. Dit verhaal is waar gebeurd. Typ bij een willekeurige zoekmachine de naam in van Libby Hoeler en je krijgt een overdaad aan websites waar de seksfilmpjes zijn te downloaden. (www.broodjeaap.nl)
 


Naaktfoto's mishandelde jongeren op MSN
De Nederlandse politie heeft vijf Haagse tieners opgepakt die vernederende foto’s en filmpjes van drie leeftijdgenoten via internet hebben verspreid. De slachtoffers (jongens van 12 tot 15 jaar) moesten zich onder bedreiging met geweld uitkleden. Zo'n gedwongen strippartij doet denken aan het fenomeen ’happy slapping’. Nietsvermoedende voorbijgangers worden mishandeld en gefilmd met de bedoeling om de beelden achteraf op het internet te zetten. Ook de filmpjes en foto's van de drie jongens werden op grote schaal via het populaire internetbabbelprogramma MSN verspreid. De hele zaak kwam pas aan het licht toen de politie een tip kreeg ’uit de hulpverlening’. Via één van de slachtoffers kon de politie de daders opsporen. De meeste verdachten hebben een bekentenis afgelegd. Volgens hen is er sprake van een uit de hand gelopen grap. De vernederende beelden zijn voor zover bekend niet op openbare internetsites opgedoken. (Het Nieuwsblad 03/02/2006)

 

Een Amerikaanse tiener hing zichzelf op nadat een ex-vriendje een naaktfoto van haar via de gsm had verspreid. Haar moeder waarschuwt jongeren nu voor de gevaren van sexting , zoals het fenomeen is gaan heten. 'Cyberpesten is nog erger dan klassiek pesten omdat het je blijft achtervolgen' De Amerikaanse Jessie Logan (18) had alles om gelukkig te zijn: vriendinnen, een vooruitzicht op universitaire studies en een warme familie. Tot een ex-vriend van het knappe blonde meisje uit Cincinnati, in de staat Ohio, een naaktfoto van haar verspreidde via de gsm. Haar leven veranderde in een hel. Op straat, op school, op het internet: overal werd Jessie nagewezen en gepest. Moegetergd ontvluchtte ze de buitenwereld. Na de begrafenis van een vriend die zelfmoord had gepleegd, vorig jaar in juli, zat het meisje er zo door dat ze zichzelf ophing in de kleerkast. De vervloekte gsm lag onder haar op de grond. Haar moeder, Cynthia Logan, had niets in de gaten. 'Ze vertelde er niet veel over. Pas toen de school brieven stuurde over Jessies afwezigheid in de lessen, vernam ik dat ze gepest werd.' Cynthia kan nog steeds niet Twee meisjes aan het bordgeloven dat haar dochter dood is. 'Ik sprak haar enkele uren voordien nog. Ze was zo levendig en creatief.' Om ervoor te zorgen dat dit drama zich niet meer herhaalt, trekt ze met een bataljon advocaten ten strijde tegen Jessie's school. 'Ze wisten alles maar handelden amper. Aan één meisje vroegen ze om de naaktfoto op haar gsm te verwijderen en Jessie gerust te laten. Daar bleef het bij.' Samen met een internetveiligheidsexpert zet Cynthia ook een campagne op het getouw om jongeren bewust te maken van de gevaren binnen de cyberspace. Bij Child Focus zijn ze al langer op de hoogte van het fenomeen sexting - een samentrekking van seks en texting, het Engelse woord voor sms'en. 'Onlangs hebben we nog gesensibiliseerd via de media. Een Europees project zit in de pijplijn', zegt pedagoge Nel Broothaerts. 'We krijgen af en toe meldingen van expliciete foto's en filmpjes die via gsm of webcam de wereld ingaan. Op het internet kan je die snel verwijderen door de provider aan te spreken. Maar je weet nooit waar de beelden later opduiken.' Cyberpesten zit in de lift. 'Jongeren pesten met de middelen die ze het beste kennen', verklaart Broothaerts. 'Cyberpesten is erger dan klassiek pesten omdat het ingrijpt in alle communicatie. Van MSN tot Facebook blijft het je achtervolgen.' Volgens Broothaerts volstaat onze huidige wetgeving om het misbruik te bestrijden. 'Ze is weliswaar gedateerd, maar medianeutraal. Overtredingen op het internet kunnen dus worden aangepakt.' Bekijk het filmpje over Jessie Logan op www.nieuwsblad.be/sexting (Het Nieuwsblad Nel Broothaerts 19/03/2009)

Kamer meisje zwijnenstalVader zet dochter en andersom te kijk op internet. Bent u het beu de rommel op de slaapkamer van uw kinderen op te ruimen? Op de website www.shameit.com kan je foto's van de desbetreffende zwijnenstal of andere genante situaties waar u niet over te spreken bent op kwijt. Steve Williams is alvast zeer opgetogen over het concept. Hij stuurde een foto van de troep in de kamer van zijn dochter Claire op, waarna de meid in geen tijd transformeerde van een slordige tiener tot een kraaknette dame. "Althans, ze ruimt nu toch iets vaker haar spullen op dan vroeger", probeert Steve te nuanceren. Maar de slordige dochter plaatst als wraak beschamende foto’s online. Williams' dochter nam wraak door foto's van haar vader in dronken toestand online te zetten.
Met de hulp van zi
jn vrienden zette de 20-jarige studente economie een website op die haar vader in compromitterende situaties toont. Vader Williams: "Mijn vrienden vonden het erg voor Claire, daarom spanden ze samen tegen mij. Ze zijn er in geslaagd beschamende foto's op te duikelen waarop ik dronken ben of rare dansjes uitvoer." En dan was er ook nog die foto van de wel érg rommelige garage. "Tja," lacht Williams, "de appel valt niet ver van de boom." Williams heeft geen spijt van zijn acties ondanks zijn schaamte voor de foto's. "Ik heb mijn doel bereikt, Claire heeft haar kamer opgeruimd. Het werkt dus! De site toont dat ook aan: er zijn veel foto's geplaatst die er de volgende dag weer werden afgehaald. Zelfs mijn zoon is netter geworden, uit schrik om blootgesteld te worden."Dat Claire wraak nam, kwam niet onverwachts voor de computerprogrammeur. "Ze was echt woedend. Ze heeft bijna twee weken niet tegen mij gepraat." (www.shameit.com)

Valse kettingmail maakt Belgische vrouw gek. Drie jaar geleden vertrok een kettingmail met daaronder de naam en het telefoonnummer van Marian Dalle uit Zeebrugge. Volgens de mail is de vijftienjarige dochter van Marian vermist sinds oktober 2003. Dat klopt niet, maar de vrouw wordt wel al drie jaar bestookt met telefoontjes en honderden mails over haar 'vermiste' dochter.
Drie jaar geleden kreeg Marian de eerste reacties op de kettingmail. Dat duurde twee jaar, daarna viel het stil. Sinds een paar maanden krijgt ze dagelijks opnieuw twee tot drie telefoontjes en honderden mails. Telkens moet Marian uitleggen dat het om een vergissing gaat, dat niet haar dochter vermist is.
De mail luidt als volgt: ,,Ik vraag u, smeek u alstublieft, zend deze e-mail door aan iedereen die u kent, alstublieft. Mijn vijftienjarige dochter, Broshar, is sinds oktober 2003 vermist. Het vraagt alleen 2 seconden om deze mail door te sturen... We hopen echt dat u ons kunt helpen. Marian Dalle, Zeebrugge." Ook al gaat het om een valse mail, de naam van het vermiste meisje klopt wel. Jessica Elaine, een Amerikaans meisje, verdween in juli 2003 samen met haar vriendje in Iowa Falls in de VS. Hoe de adresgegevens van Marian in de mail terecht zijn gekomen, is nog steeds een raadsel. (De Standaard 16/02/2006)

Het echtpaar Christian en Nicole Berghmans uit Mont-Saint-Guibert wordt al maanden overstelpt met steunbetuigingen per e-mail, telefoon en brief voor hun dochtertje dat kanker heeft. Alleen heeft hun dochter geen kanker. Maar het adres en telefoonnummer van de familie Berghmans staat wel onder een ketting e-mail die over de hele wereld verspreid werd. NEEN, ons dochtertje heeft geen kanker. We hebben zelfs geen dochter. Mijn man heeft een volwassen zoon uit een vorig huwelijk die helaas overleden is. Maar we hebben samen geen kinderen.'' Nicole Berghmans (53) uit Mont-Saint-Guibert bij Namen heeft het sinds begin dit jaar honderden keren gezegd aan de telefoon. Haar man heeft ook uren gestopt in het beantwoorden van de mails van goedmenende mensen die raad klaar hadden voor de ,,zwaar getroffen familie''. Dat heeft Christian Berghmans ondertussen opgegeven. Hij heeft zijn e-mail adres veranderd. (De Standaard 23/05/2005)

Meisje met laptop op schoot in zetelHeaven (15 uit Houthalen-Helchteren) Begin februari zat Heaven te chatten met een schoolkameraad. Hun beider webcam stonden aan. “Op een bepaald moment vroeg hij me om m’n kleren uit te doen, zoniet zou hij in de klas roddels over mij verspreiden. Ik ben er op ingegaan omdat ik bang was dat hij echt verhalen zou opdissen. Die gast heeft me gemanipuleerd, dat blijkt uit de chatgesprekken die achteraf geanalyseerd zijn.” Wat Heaven niet wist, is dat de jongen screenshots maakte terwijl zij naakt voor de webcam zat. Hij zond de beelden vervolgens door naar zijn vrienden en toen Heaven een week later op school kwam, waren de foto’s in gedrukte versie aan heel de klas verspreid. “ Zelfs de juf had ze gekregen. En ik kwam helemaal uit de lucht gevallen. Ik had er niet bij stilgestaan dat zoiets kon gebeuren. Ik vertrouwde hem.” Omdat haar ouders niet op de hoogte waren, besloot Heaven hen eerlijk te vertellen wat er gebeurd was. Vervolgens nam ook de directeur contact met hen op. “Ze hebben redelijk goed gereageerd. Mijn vader toonde begrip, maar mijn moeder was – en is nog steeds – heel erg kwaad op die jongen.” Heel wat klasgenoten namen het op voor Heaven, maar een week later was het opnieuw prijs. “Op school werd een collage met foto’s van mij rondgedeeld, met allerlei schunnige teksten. Dat ik maar in de rosse buurt moest gaan strippen, enzo. Wie die dingen geschreven heeft, weet ik nog altijd niet.” De Houthalense was zo van de kaart dat ze psychologische hulp zocht. “Ik was doodsbang, durfde mijn deur niet meer uit. Iedereen bekeek me met zo’n blik van ‘dat is ze’. Uiteindelijk hielpen hulpverleners van het Vertrouwenscentrum in Hasselt haar er bovenop. “Het was een hele opluchting toen ze vertelden dat ik lang niet de enige ben die zoiets meemaakt. Blijkbaar zijn er meisjes en jongens die nog vele ergere dingen hebben moeten ondergaan. Maar ik heb toch bijna twee maanden begeleiding nodig gehad om dit te verwerken….Telkens als er ruzie is op school, roepen ze ‘webcamslet’ naar me.” Heaven vindt ook dat de dader niet hard genoeg is gestraft.”Zijn computer is in beslag genomen en hij heeft computerverbod gekregen. Er is me ook verteld dat hij voor de jeugdrechter moet komen, maar dat geloof ik niet. Maar ik ben echt misbruikt en moet daar de rest van mijn leven mee verder. Daarom doe ik mijn verhaal ook. Als andere meisjes dit lezen, zullen ze misschien anders reageren als ze in dit soort situaties terechtkomen.” (Bron : HBvL 07/06/2006)