Vormen van cyberpesten

1.Nieuwe vormen van pesten ?

Campagne vies wijf KlasseWij zijn allen vertrouwd met intimidatie op het schoolplein. Cyberpesten is de online equivalent. Het betrekt jonge mensen aan beide kanten van de communicatie. Cyberpesten is een groeiend probleem, hoewel weinig ouders zich ervan bewust zijn dat cyberpesten zelfs bestaat. Zij zijn zich zelden bewust van de gevaren die door cyberpesten worden veroorzaakt. Jammer genoeg verzwijgen kinderen zorgvuldig cyberpesten voor hun ouders, soms tot het te laat is.

Een slachtoffer van online pesterijen vertelde: ,,Iemand heeft mij een keer gehackt. M'n nickname werd: “Ik neuk iedereen. Ik kon m'n bijnaam niet meer veranderen. Ik heb m'n MSN Messenger opnieuw moeten installeren, met een ander adres. Dat vond ik niet grappig." (www.ad.nl)

Cyberpesten is om het even welk soort kwelling, belediging of vernedering die via mobiele telefoon, SMS of via internettechnologie op één of andere manier gebruikt wordt om een ander kind te kwetsen, of het nu een jonger kind is of een tiener. Kenmerkend voor cyberpesten is dat het gaat om jongeren. Als er een volwassene betrokken is spreekt men liever over cyberstalking. De vormen die cyberstalken aannemen zijn vaak dezelfde als bij cyberpesten, maar de intentie is anders. Daarom dat we cyberstalken in een apart onderdeel verder uitdiepen.

De anonimiteit die nieuwe media bieden, maakt dat cyberpesten een zwaardere impact heeft op het slachtoffer. De pester laat zich door de aard van het medium verleiden tot de grofste beledigingen ("Je moeder is een hoer") en tot zware dreigementen ("Ik heb zin om je in brand te steken"). In een sms blijken jongeren harder dan in rechtstreekse confrontaties. . Maar door de anonimiteit die internet en email biedt zijn de pesterijen vaak zeer grof en kwetsend. De kwelduivel ziet niet welk effect zijn pesterijen hebben en kan dus ook geen medelijden opbrengen voor zijn slachtoffer. Tegelijk hebben ze de mogelijkheid om de pesterijen heel snel en op grote schaal te verspreiden.
Voor de gecyberpeste is de nieuwe manier van pesten extra pijnlijk. Juist omdat het zo anoniem gebeurt, en omdat cyberpesten zo gemakkelijk je privé-leven binnendringt, komt de pestboodschap des te harder aan. De gepeste wordt op de duur paranoïde, want hij weet niet wie het op hem gemunt heeft.

Ouders en leerkrachten hebben ook veel meer moeite om te ontdekken dat hun kind het slachtoffer is van pesterijen of zelf iemand door de mangel haalt. Ze zijn vaak niet zo bekend met de nieuwe media en hebben ook geen toegang tot het e-mailadres, de MSN nickname of de gsm van hun spruit.
Onderzoek uit de ons omringende landen maakt duidelijk dat vooral jongeren tussen tien en veertien er een sport van maken hun slachtoffers via de virtuele snelweg te kwellen.

Cyberpesten kan vele vormen aannemen. Internet is enorm populair bij jongeren. Zowel jongere als oudere kinderen zijn er dagelijks uren mee bezig. Vaak weten hun ouders niet wat kinderen achter de computer uitspoken. Kinderen chatten met elkaar via MSN, sturen elkaar e-mail via hotmail of andere webmailprogramma’s, maken zelf websites aan, bloggen op internet, achterhalen elkaars wachtwoorden en sturen in naam van andere kinderen valse of compromitterende informatie door. Hieronder bespreken we bij elk aspect de verschillende mogelijkheden die kinderen gebruiken.

2. E-mail

E-mail is een internettoepassing waarbij via digitale weg post wordt uitgewisseld. E-mail staat voor electronic mail, het uitwisselen van boodschappen via electronische weg. Je kunt het vergelijken met een brief die je schrijft en via de postbode laat bezorgen. Bij die brief kunnen documenten zitten zoals foto’s, teksten, of attibuten. Nadeel is dat brieven versturen postzegels kosten, terwijl e-mailberichten gratis zijn. Pesten via e-mail gebeurt meestal op volgende wijze. De pester stuurt een mail naar alle kennissen, vrienden of collega's van het slachtoffer. Daarin doet hij zogenaamd vunzige onthullingen, bestookt hij de gepeste met een resem scheldwoorden of zoekt hij bondgenoten en lanceert hij een oproep om het leven van het slachtoffer mee te verzuren. Het is vrij makkelijk om in hotmail een anoniem e-mailadres aan te maken door fictieve gegevens in te voeren. Dan kan men dit e-mailadres gebruiken om beledigende berichtjes te sturen naar kinderen die men wil pesten. Het jammerlijke voordeel aan deze vorm van pesten is dat de pester eindeloos veel berichtjes kan versturen, het kost immers niets. De pester moet enkel telkenmale op verzenden klikken en de pestberichten worden continu verzonden.

In het vakjargon noemt men dit overstelpen van afzenders met emailberichten ook wel spammen hoewel dit laatste eerder wordt gebruikt bij het versturen van ontelbare ongewenste mails naar alle mogelijke personen om reclame te maken voor allerlei zaken.
Bij die haatemails stoppen pesters vaak bijlagen, in het vakjargon attachments genoemd. Dit kunnen tekstdocumentjes met beledigende opmerkingen zijn tot het meesturen van afbeeldingen van dieren (aap, ezel, …). Op het internet zijn talrijke gratis fotobewerkingsprogramma’s beschikbaar en zelfs basisschoolkinderen zijn er snel mee weg om foto’s van andere kinderen in te scannen, gezichten of lichamen te bewerken en die foto’s dan te gebruiken als pestmateriaal. Het is vrij gemakkelijk om met zo’n programma iemand flaporen te geven, een scheve neus aan te meten, iemand veel dikker te maken dan hij of zij is, enz. Oudere kinderen gaan zo ver dat ze het hoofd uitknippen van hun slachtoffer en dit plakken op het lichaam van naaktfoto’s die ook weer vrij op het internet te vinden zijn.

Er is een gekend voorbeeld waar een meisje een ander meisje uit een ingescande klasfoto knipte, haar veel dikker maakte dan ze was en daarenboven via digitale weg pukkels op het gezicht plakte. Deze foto stuurde ze via e-mail naar al haar klasgenootjes en dus ook het gepeste meisje, maar via een fictieve emailnaam. Niemand wist van welke afzender de foto kwam, maar iedereen kon het zien, ook het gepeste meisje zelf. Dit scenario werd meermaals herhaald tot hilariteit van de klasgenootjes, maar had zware emotionele gevolgen voor het gepeste meisje zelf. In een ander voorbeeld werd er gepest doordat een jaloers meisje een geheime foto had gemaakt van een meisje terwijl ze een jongen kuste. Het meisje stuurde deze foto via email naar de ouders van het slachtoffer om haar op die manier te treffen.Meisje met laptop op schoot in zetel
 

Soms wordt het gepeste kind zelf in een pestrol geduwd. Men maakt een emailadres in hotmail aan waar men de naam van het gepeste kind gebruikt. Onder die naam stuurt men haatmails rond naar iedereen uit de klas of vriendenkring zodat het lijkt dat het gepeste kind de aanstoker is. Het gepeste kind zelf weet van niets maar krijgt wel op school boze reacties terug en kan zich niet verweren, want het kan moeilijk bewijzen dat het zelf die haatmails niet heeft verstuurd. Het kan nog erger wanneer men iemands naam gebruikt om naar leerkrachten, ouders of gelijk wie valse e-mailberichten te versturen. Kinderen springen soms onvoorzichtig om met hun wachtwoorden zodat andere kinderen bij het inloggen hun gegevens konden detecteren. Of ze hebben dit bijvoorbeeld ooit verteld aan een vriend of vriendin, en deze laatste heeft om reden van wrok de gegevens bekend gemaakt aan anderen. Dan kan men niet alleen in diens naam valse e-mails versturen, maar ook snuffelen in de persoonlijke mails van betrokkene, zonder dat die het weet. Die informatie kan dan weer gebruikt worden om de gepeste jongere nog meer te kwellen.
 

Nog erger wordt het pesten als je het emailadres gebruikt van een bekende persoon en dit verstuurt zodat het lijkt dat het echt van betrokkene komt. Dit kan via de website http://www.shitzooi.nl
Ik probeerde het even uit in 2006 en ja hoor. Ik kreeg een leuk mailtje van Guy Verhofstadt, die zijn ministers beu was en met mij een frisse pint wilde gaan drinken.


Raar? Tsja, om die naam te zien staan tussen alle andere mailtjes wel. Maar verder in het geheel niet. Ik had het mailtje een halve minuut er voor zelf verstuurd via www.shitzooi.nl. De site biedt de mogelijkheid onder een zelfverkozen e-mailadres een mailtje naar iemand te sturen. In dit geval ging het mailtje dus naar mezelf en als afzender tikte ik de naam van Guy Verhofstadt in. Voor wie het niet gelooft plak ik even de schermafdrukken die het net echt doen lijken. Let dus op : Guy Verhofstadt stuurde absoluut geen persoonlijke mail : het is louter een verzinsel van mezelf. Het is dus perfect mogelijk eender welk emailadres te gebruiken van iemand, bekende persoon of niet, overleden, enz. zelfs origine emailadressen van telenet of skynet en onder die naam totale onzin te versturen, hetzij om iemand vals te beschuldigen, hetzij om iemand te pesten onder de naam van een andere persoon, hetzij om valse aanklachten te versturen, mensen een loer te draaien door hen door officiëlen te laten uitnodigen enz.

Shitzooi.nl kwam midden februari 2006 in Nederland in het nieuws met deze service. De blauwgekleurde site biedt in witte kriebelletterjes een scala aan wat ’geintjes’ genoemd wordt. Nu geldt voor welke grap dan ook, dat hij slaagt afhankelijk van de reactie van de ontvanger. Maar bovenal geldt dat de intentie van de grappenmaker in ieder geval 'geinig' moet zijn. De voorbeelden zijn niet uit de lucht gegrepen.

Perry Feenstra vertelt in het Dagblad Trouw (www.trouw.nl 20/02/2006) de volgende anecdote. “Shitzooi.nl heeft met haar service beide gevolgen mogelijk gemaakt. Meest recent is het voorbeeld Versatel. In het holst van de nacht tikte een 'lolbroek' www.shitzooi.nl in om vervolgens de anonieme e-mail-dienst aan te klikken. En daar begon deze grappenmaker middels plakken en knippen een persbericht in elkaar te zetten. Een eerder door Versatel verstuurd echt persbericht vormde de basis. Een paar kleine wijzigingen en klaar was Kees. Als afzender werd het e-mailadres van een persvoorlichter van het telecombedrijf ingetikt en om ongeveer 0.44 drukte Lolbroek Kees op verzenden. Het persbureau ANP sloeg een flater door het bericht, waarin gemeld werd dat Versatel overnamegesprekken voerde met Talpa en Deutsche Telekom, 'op de digitale blauwe ogen' te geloven, maakte er een kort stukje van en zette dat op haar netwerk. Aldus ontvingen zo'n beetje alle media in Nederland het bericht. Ook buitenlandse persbureaus liepen er vervolgens in. De ochtendploeg van het ANP ging uren later toch maar eens bellen met Versatel. Zo kon nog net voordat de beurs open ging een rectificatie rondgestuurd worden. Het kwaad was echter al gebeurd. Veel beleggers gingen die ochtend aan de slag met het idee dat de Duitsers en John de Mol er wel eens met Versatel vandoor konden gaan. De koers steeg zo'n vijf procent om pas gedurende de dag weer terug te zakken. Hoe geinig is het om belegger om de tuin te leiden middels een vals persbericht over Versatel? ….

De website shitzooi.nl is er ondertussen mee opgehouden maar als je even googelt kom je op talrijke andere sites terecht waar je ongestraft valse e-mails en sms'jes kunt versturen. Het is jammer dat er nog steeds mensen zijn die zich met dit soort websites puur om commerciële redenen bezig houden.

 

 

Het is nochtans vrij gemakkelijk om te achterhalen of het bericht al dan niet echt van iemand komt, door via eigenschappen de headers te bekijken. In een ander onderdeel (hoe beschermen en hoe als hulpverlener helpen) krijg je meer info over het opsporen van headerberichten en het nagaan of iets al dan niet vals is.

3. Websites

Schoolkinderen geschorst voor online pesten in VS. Net nu ook in ons land cyberpesten in de actualiteit komt wordt in Amerika een scholier mogelijk van school gestuurd omdat hij een klasgenootje heeft bedreigd via een website. Hij werd geschorst, samen met twintig klasgenootjes die zich hadden aangemeld voor de haatsite op de populaire online community MySpace.com.
De politie onderzoekt of de jongen gestraft kan worden wegens de online dreigementen. Ouders van enkele geschorste scholieren zeggen dat hun kinderen niets wisten van de dreigementen toen zij ingingen op de uitnodiging van de hoofdverdachte om lid te worden van zijn groep. De naam van de MySpace Group was “I hate (naam van het meisje) en bevatte krachttermen en een anti-semitische verwijzing. Later kregen de groepsleden een boodschap waarin de vraag werd gesteld wie een pistool wilde pakken en haar duizend keer in haar hoofd wilde schieten. (Bron : HLN 06/03/2006)

Het internet zelf wordt ook gebruikt om te pesten. In Nederland is het volgende voorval het meest bekende. Vier meisjes van tien en elf jaar, leerlingen van de laatste klas in het basisonderwijs, boden een klasgenootje te koop aan op het Internet. Zij noemden haar naam en alle adresgegevens, inclusief het telefoonnummer thuis. Het gezin werd vervolgens telefonisch geterroriseerd door vooral mannen, die haar wel wilde kopen. Het voorval kreeg veel aandacht in de kranten. De redactie van het dagelijkse JeugdJournaal overwoog er aandacht aan te besteden. De redactie zag er uiteindelijk vanaf om andere kinderen niet op een idee te brengen. Tegen een dergelijk initiatief is vooraf weinig te ondernemen. Wanneer de daders op basis van vermoedens kunnen worden achterhaald, hetgeen in dit geval kon, zijn er adequate maatregelen te treffen. (www.besafeonline.org)

3.1. Haatsites

Op internet vind je eenvoudige programma’s om zelf websites aan te maken. Zelfs met het tekstverwerkingsprogramma Word of met Powerpoint kun je al websites aanmaken. Ook webruimte is geen probleem aangezien dit ook vrij te verkrijgen is mits je bereid bent publiciteit op je webpagina toe te laten. Bij het verkrijgen van deze webruimte kan je vrij gemakkelijk fictieve persoonsgegevens invoeren, zodat het zeer moeilijk te achterhalen is, wie er achter zit. Ook hier zijn de voorbeelden legio. Op de haatopwekkende sites plaatst men oproepen om iemand belachelijk te maken of worden de complexen van het slachtoffer stevig in de verf gezet. Soms staat er ook een foto bij, zodat de pesters hun doel niet kunnen missen. Men plaatst soms bewerkte foto’s op de webpagina’s zodat niet alleen de klasgenoten maar de hele internetwereld kan zien hoe iemand in zijn hemd wordt gezet. Deze foto’s kunnen ook weer allerhande vormen aannemen. Iemand wordt er op belachelijk gemaakt bijvoorbeeld door het bewerken van het gezicht of lichaam of door foto’s die met een gsm toestel met ingebouwde camera op het internet te plaatsen. Sommigen gaan ook hier weer zeer ver door het samenstellen van gefingeerde obscene foto’s die men heeft samengesteld uit oorspronkelijk materiaal gemengd met porno of ander beledigend achtergrondsmateriaal. Zo is er een voorbeeld bekend waar men iemand via een fotobewerkingsprogramma plakte op een foto met allemaal varkens die zich in drek wentelden.
Andere gekende vormen zijn websites waar kinderen kunnen stemmen voor het lelijkste, meest impopulaire, het saaiste, onnozelste, enz. kind van de klas. Het aanmaken van zo’n internetpoll is vrij eenvoudig omdat je die pollprogrammaatjes zomaar van het internet kunt plukken en in je eigen site kunt inbouwen. Op die manieren laat men het gepeste kind blijken dat het zeer onpopulair is.

Klasgenoten zien thuis via de computer hoe het gepeste kind de meeste stemmen haalt voor de genoemde negatieve eigenschappen. Het gepeste kind zelf kan de gewraakte pagina’s niet verwijderen, weet zelfs vaak niet eens wie ze aangemaakt heeft en kan alleen lijdzaam toezien hoe het in cyberspace ten aanschouw van iedereen belachelijk wordt gemaakt.
Er zijn nog andere manieren van cyberpesten via webpagina’s. Er wordt persoonlijke informatie van het kind bekend gemaakt, men plaatst werkstukken zoals opstellen of opdrachten die veranderd werden en het slachtoffer in diskrediet brengen. Of men plaatst een onschuldig gastenboek op de website waarbij men iedereen de kans geeft alles wat men maar kwijt wil over het slachtoffer te posten. Er zijn voorbeelden bekend waar in een mum van tijd jongeren totaal belachelijk werden gemaakt doordat een groepje jongeren massaal haatpost plaatsten. Door elkaars pestboodschappen te lezen werden ze opgehitst en gingen ze steeds verder in hun belediging. Natuurlijk kun je als slachtoffer niet gaan kijken op betrokken sites, maar als men je verwittigt dat men bezig is om je naam door het slijk te halen, gaat het slachtoffer meestal toch automatisch kijken om te zien hoe ze geslachtofferd worden.
Wanneer men als slachtoffer zelf een website runt en daarop een gastenboek heeft staan, kan dit in een mum van tijd ook volgeklad worden door allerlei haatboodschappen.

3.2. Treiterwebsites

Hoewel heel wat jongeren het als een spel opvatten, hebben ook gewiekste handelaars brood in het pesten gezien. Ze richten websites op die jongeren kunnen gebruiken om anderen te treiteren en te pesten. Pesten op internet kreeg enkele jaren geleden in Nederland vooral veel publiciteit door de pestsite www.ikmagjouniet.nl. Hiermee konden bezoekers anonieme pestberichten sturen door middel van voorgedefinieerde zinnen. Een sprekend voorbeeld: 'Ik steek je in brand, greppelslet. Afzender: je ergste nachtmerrie'. Een 12-jarig meisje werd hiermee zo ernstig gepest, dat provider Come Online besloot de site uit te lucht te halen. Dat gebeurde overigens pas nadat de kwestie de televisie had gehaald.

Met pesten, driegen en stalken valt geld te verdienen. Na Ikmagjouniet hebben bedrijven zoals het Rotterdamse Byteplanet.com bv (Treiterlijn) en het eveneens in Rotterdam gevestigde P.D. Teleprodukties (Afzeiklijn) het online pesten gecommercialiseerd. Via tv-zenders wordt reclame gemaakt. Men kan telefoontjes laten plegen of sms-jes versturen naar 'slachtoffers' met teksten zoals: 'De Sexuele Intimidatie (Jongerenversie) : Het slachtoffer wordt zogezegd gebeld door een medewerkster van het bureau Preventie Intimidatie en Agressie. Een meisje van school heeft een aanklacht ingediend tegen jouw slachtoffer wegens seksuele intimidatie. Er hangt hem een proces-verbaal boven het hoofd en een hoge boete of celstraf als hij niet bekent.'(Afzeiklijn). Of: 'Schoolhumor: Pijpen is toch geen vies woord meer? Dan kan het ook in een sms'je worden gebruikt! 'KUN JE ME EFFE PIJPEN< (Treiterlijn). De sms’jes en telefoontjes worden gepleegd namens de twee lijnen, de pester blijft buiten schot. Kortom, via internet was pesten nog nooit zo gemakkelijk.(www.breekpunt.nl)

'Je moeder is dood' via de sms. In Nederland was er enige tijd een andere rel die goed weergeeft hoe een kind getroffen kan worden. Het verhaal werd opgetekend door journaliste Yolanda Edens: 'Het meisje was volledig overstuur en kon amper uit haar woorden komen. Ik begreep alleen dat ze 'zo snel mogelijk naar het ziekenhuis moest omdat haar moeder zou zijn overleden.' Er werd een docent uit de klas gehaald om het meisje te begeleiden naar het ziekenhuis. Je laat een kind van vijftien die zo overstuur is, niet alleen. Er werd nog even naar huis gebeld omdat we het wel vreemd vonden dat het meisje was gebeld en niet, zoals in deze gevallen toch aannemelijker zou zijn, opgehaald door een familielid. De telefoon werd niet opgenomen, wat ook wel logisch was, want iedereen was natuurlijk op weg naar of reeds aanwezig in het ziekenhuis. Ik regelde dat de lessen van de docent werden overgenomen en hij vertrok met het trillende meisje. Tijdens de eerste pauze werden collega's op de hoogte gesteld, zodat zij rekening konden houden met emotionele opvang. Op vragen als: 'Was haar moeder ziek?' of 'Of heeft ze een ongeluk gehad?', kon ik helaas geen antwoord geven omdat ik het ook niet wist. Het was ruim na de middagpauze toen de docent terugkeerde. Ziedend. Woedend. Er was namelijk helemaal geen sprake van een overleden moeder. Na een zoektocht door het ziekenhuis, die niets opleverde en alleen maar tijd kostte van het meelevende verplegend personeel, werd moeder uiteindelijk gevonden. Springlevend en nietsvermoedend op weg naar een klant. Ze schrok zich (gelukkig niet letterlijk) een ongeluk toen ze het verhaal hoorde. In eerste instantie was er verwarring. Betrof het dan misschien een familielid met dezelfde achternaam? Maar gelukkig was de hele familie gezond en levend. De docent begeleidde het meisje naar huis waar moeder en vader inmiddels waren gearriveerd. Na wat tot rust te zijn gekomen, kon ze eindelijk het sms-je laten zien dat ze had ontvangen waarop het vreselijke bericht: het bleek afkomstig van de treiterlijn! Achteraf bleek een klasgenoot van het meisje verantwoordelijk te zijn voor het berichtje omdat hij zin had in een goede grap.' (www.breekpunt.nl)

Haatsites groter probleem dan hackers en virussen. Vergeet virussen, hackers en netwerk sabotage het zijn haatsites en websites waarin bedrijven worden afgekraakt waar managers 's nachts wakker van liggen, zo heeft het Engelse onderzoeksbureau mi2g eind 2004 bekend gemaakt. Er zijn verschillende soorten haatsites, maar meestal beginnen ze met woorden als "I hate" of eindigen ze met "sucks" of "myths". De reden voor het beheren van een haatsite verschillen. Soms gaat het om een georganiseerde actie tegen een bepaald merk of bedrijf, andere keren zijn het gedupeerde consumenten die hun stem willen laten horen. Volgens mi2g zouden er inmiddels meer dan 10.500 sites zijn waarin bekende merken en bedrijven worden afgekraakt. Een gigantische toename ten opzichte van 2000, toen er nog maar 1900 haatsites waren. In 1997 waren er nog maar 550 haatsites en in 1995 begon het fenomeen pas, want toen was er slechts één haatsite. Haatgroeperingen gebruiken flyers, nieuwsbrieven en andere publicaties om hun standpunt bekend te maken. Dankzij het internet, e-mail mailinglists en blogs kunnen ze echter een globaal publiek bereiken en als ze maar genoeg "modder" naar een bedrijf gooien, dan zal er altijd iets blijven hangen. Iets wat slecht voor de aandelen van het betreffende bedrijf kan zijn, zo waarschuwt mi2g.(www.netkwesties.nl)


Twee maanden cel na beschuldiging pedofilie op web. Het gerechtshof in Den Haag heeft ‘pedojaagster’ Yvonne van Hertum veroordeeld voor het plaatsen van een ongegronde aantijging op internet. De 55-jarige vrouw beschuldigde op een website een man, met adres en foto, van het voeren van een erotische chat met een minderjarige. Het hof veroordeelde Van Hertum tot vier maanden gevangenisstraf, waarvan twee maanden voorwaardelijk. Volgens het hof is niet gebleken dat de beschuldiging van de vrouw juist is. Het is de vraag of de chat van de beschuldigde man kwam. Ook acht het hof niet bewezen dat de chat erotisch getint was, evenmin dat de chatsessie met een minderjarige is gevoerd. Van Hertum heeft zich daarmee schuldig gemaakt aan het „welbewust aantasten van de eer en goede naam van het slachtoffer”, aldus het vonnis. De beschuldiging tegen de man stond van januari tot en met maart 2007 op de (inmiddels opgeheven) website pasop.nu. De politierechter in Den Haag veroordeelde Van Hertum in oktober vorig jaar tot zestig uur werkstraf. Van Hertum ging hierop in beroep. Het oordeel van het hof valt nu strenger uit, omdat het zwaar tilt aan het ongegrond op internet aan de schandpaal nagelen. Zo’n beschuldiging op internet kan iemand lang achtervolgen, aldus het hof. Het slachtoffer is hierdoor, aldus het vonnis, „in hoge mate kwetsbaar, mede omdat geenszins denkbeeldig is dat het slachtoffer daardoor tot in lengte van jaren wordt achtervolgd”. Bovendien stelt het hof dat de wens om kinderseks te stoppen geen vrijbrief is om een andere misdaad te plegen. Eind maart diende een andere zaak tegen Van Hertum. Toen werd geoordeeld dat ze twee hyperlinks moest verwijderen van de site stopkindersex.com. Er werd verwezen naar persoonsgegevens van vermeende Nederlandse pedoseksuelen.  (Bron : http://www.nrc.nl/ 08/05/2009)

3.3.Poll of votingsites

Sommige websites bieden de mogelijkheid om online stemmen uit te brengen. In de VS gebruiken jongeren vaak de site www.freevote.com om online verkiezingen te organiseren van leukste meisjes of sportiefste jongeren. Maar er wordt ook veel misbruik van gemaakt. Pesters plaatsen een foto met commentaar van het slachtoffer en laten klasgenoten (en iedereen ter wereld die toevallig op de site komt) stemmen uitbrengen omtrent de lelijkheid, de haat die men aan het slachtoffer toewijst, enz.
Sommige jongeren ontwerpen zelf websites waar men kan stemmen voor het lelijkste meisje, het meest vervelende meisje, het heetste meisje, enz. Dit gebeurde o.a. in de VS op de Horace Greeley High School in Chappaqua, N.Y. waar al de seksuele escapades van een 12 tal meisjes zonder hun toestemming werd bekend gemaakt.
Paulson (2003) meldt een voorval in de Calabasas High School in California waar een website www.schoolscandals.com vol stond met racistische en erg beledigende taal en met bedreigingen aan het adres van diverse leerlingen van de school. De school moest maatregelen nemen om deze kwaadsprekerij te stoppen. Het probleem was dat de meeste posts anoniem waren. Toen verschillende studenten thuis bleven met depressies, of met diverse lichamelijke klachten kwamen of zich niet meer konden concentreren op school werd er crisisberaad gehouden op school. Het bleek dat het onmogelijk was om de anonieme berichten te doen verwijderen van de betrokken website omdat er geen specifieke wetgeving daarrond bestond. Het enige wat de school kon doen was in de lessen het thema opnemen en proberen jongeren te overtuigen om met deze onzin te stoppen.
Deze websites zijn niet enkel voor scholieren beschikbaar.

Maar ook in Nederland en Vlaanderen bestaan van dit soort websites. Heel de wereld kan mee spotten met foto’s die geplaatst worden op www.ugly.nl. Jongeren maken er een hobby van om hun medescholieren te betrappen in compromitterende situaties. Ze maken foto’s met de camerafunctie van hun GSM en posten dan de foto’s op de betrokken website. Soms zijn ze erg grof door bijvoorbeeld deuren van toiletten open te trekken of te fotograferen over de deur van het toilet heen. Ze plaatsen zonder toestemming de belastende foto’s op vernoemde websites.

Het is binnen deze website mogelijk om de foto’s via mail verder te sturen. Vaak weten de slachtoffers pas dat hun foto op het internet staat als ze er na weken door anderen op attent gemaakt worden. Ondertussen werden ze niet alleen voor hun klasgenoten maar voor de hele wereld belachelijk gemaakt.

Niet alleen kinderen worden gepest. Enkele leerkrachten schrokken zich te pletter toen ze per toeval na een tip van een leerling te weten kwamen dat iemand van de leerlingen uit de klas met een digitale camera of GSM met camerafunctie een foto van hen had getrokken en deze op de betrokken website had geplaatst. Nu kun je dit wellicht als een grap beschouwen, maar betrokken leerkrachten vonden het toch erg gênant dat ze tot spot van alle leerlingen prijkten op een website met als titel ugly people.

4. Bloggen

Ontslagen Franse weblogster klaagt werkgever aan. Een Britse secretaresse heeft haar Franse werkgever aangeklaagd omdat ze ontslagen is omwille van haar weblog. Via haar dagboek op internet zou ze zich schuldig gemaakt hebben aan ,,wangedrag'' . De 33-jarige Catherine begon twee jaar geleden met haar weblog, waarin ze onder het pseudoniem 'Petite Anglaise' over haar werk, relaties en belevenissen als alleenstaande moeder schreef. Dinsdag werd ze bij haar baas geroepen die haar vertelde dat ze onmiddellijk kon vertrekken, omdat ze het bedrijf in diskrediet gebracht zou hebben via haar weblog. 'Petite Anglaise' bestrijdt dit door te schrijven dat ze de naam van haar werkgever, accountantskantoor Dixon Wilson, nergens genoemd heeft. Haar werkgever stelt ook dat ze gelogen heeft over de reden voor twee vrije middagen. Catherine had aangegeven dat er problemen waren met de oppas, terwijl ze volgens haar weblog een date had die middagen. Verder had haar werkgever er bezwaar tegen dat ze haar weblog bijwerkte tijdens haar werkuren. Ze brengt daar tegenin dat anderen tijdens rustige uren een boek lezen. Catherine gaf op haar weblog wel meerdere malen aan dat ze bang was dat ze ontslagen zou worden vanwege haar digitale dagboek. Ze was zich er daarom dus wel van bewust dat ze niet te duidelijk naar haar werkgever moest verwijzen. De rechtszaak die Catherine is begonnen tegen Dixon Wilson zal afgehandeld worden door een rechtbank die is gespecialiseerd in arbeidsrecht. Haar advocaat heeft een eis van twee jaarsalarissen neergelegd als ontslagvergoeding. Van de werkgever was niemand beschikbaar die commentaar kon geven (Bron : Het Nieuwsblad 19/07/2006)

Bloggen is een hobby die de laatste jaren enorm aan populariteit wint, ook bij jongeren. Heel wat internetproviders en websites bieden de mogelijkheid aan om een soort online dagboek bij te houden. Je moet helemaal niets van websitebuilding te kennen. Je meldt je eenvoudig aan, maakt een eigen pagina aan en kunt vertrekken. In plaats van dat je je gevoelens en emoties aan het papier toevertrouwt, tik je ze in op je computer en komen ze vrij toegankelijk voor iedereen op het internet.
Zeer gekend is het blogsysteem van de seniorenwebsite ( www.seniorennet.be ) waar duizenden actieve en minder actieve senioren hun schrijfsels aan toevertrouwen.
Een blog komt van de Engelse naam "weblog", waarmee een overzicht wordt bedoeld. Het is een steeds evoluerende webpagina die door de gebruiker zelf wordt gemaakt. Bijdragen kunnen per dag of per onderwerp chronologisch beschikbaar worden gemaakt. Ook foto’s en muziek kan men er op kwijt. Vele jongeren gebruiken deze blogs als een gezonde uitlaapklep om in plaats van in een dagboek hun zieleroersels kwijt te kunnen aan het brede publiek. Een weblog, kortweg blog is dus een soort online dagboek dat de eigenaar dagelijks bijhoudt. Of kan bijhouden, want in de praktijk beginnen velen er heel enthousiast aan, maar houden het niet vol.
Negentien procent van de tieners in de VS maakt weblogs, 38 procent van de tieners leest ze. Dat blijkt uit een Amerikaans onderzoek ( http://www.pewinternet.org/ ) naar blogging onder tieners van de Pew Internet & American Life Project. Blogging blijkt vooral een bezigheid te zijn waarmee vriendschappen worden onderhouden en sterker te maken. Van de tieners die weblogs lezen, leest 62 procent alleen weblogs van vrienden; 36 procent leest blogs van vrienden en van mensen die ze niet kennen. De meeste tieners lezen weblogs niet om notie te nemen van de mening van vreemden. Meisjes van 15, 16 en 17 jaar bloggen het meest, blijkt uit het onderzoek. Een kwart van deze meiden heeft een weblog, tegenover vijtien procent van de jongens in dezelfde leeftijdsgroep.

In totaal maken in de VS 21 miljoen tieners tussen 12 en 17 frequent gebruik van internet. Meer dan de helft creëert content online. Ze bloggen, maken eigen websites, delen content die ze hebben gemaakt (zoals bijvoorbeeld muziek) of content die ze elders vinden en hebben bewerkt. In totaal deelt 33 procent van de online tieners kunst, foto's, verhalen en video's.

Volgens een titel in de krant (HBvL 13/06/2006) zou ook 38 % van de Belgische jongeren een weblog hebben. Volgens Mediappro geleid door UCL professor Thierry De Smedt bloggen 4 op de 10 tieners. Vooral meisjes zouden er zich het meest mee bezig houden. Maarten Schenk, Houthalenaar en fulltime blogger (hij is verantwoordelijk voor een bedrijf dat blogsoftware maakt) vindt dit overdreven. Er bestaan in België ongeveer 100.000 blogs waarvan nog amper 20% actief. Vermoedelijk zijn in die cijfers ook profielpagina’s van alle jongeren opgenomen die geregistreerd zijn op MSN, maar dat zijn geen echte blogs op zich.
De meeste bloggers gebruiken deze pagina’s om nieuwtjes te verspreiden omtrent hun eigen omgeving, hun school, hun dorp, hobby’s, bezigheden, favoriete artiest, enz. Sommigen halen tot 30 bezoekers per dag , anderen zijn al tevreden als ze 5 bezoekers (vrienden of kennissen) per week krijgen. Maar in theorie is de informatie wel voor de hele wereld toegankelijk. Het hangt dan wel van toeval af of er mensen effectief de blogpagina’s bezoeken. Bloggen is wel de gemakkelijkste en goedkoopste manier om informatie op het internet te krijgen. Je moet er geen informaticakennis voor hebben, geen websites kunnen aanmaken en mits je wat reclame op je blogpagina’s toelaat is de service volkomen gratis. Voor- of nadeel is ook dat je bij de meeste blogsites anoniem of onder een schuilnaam blogpagina’s kunt aanmaken. We deden even de proef op de som en konden ons vrij gemakkelijk met een anoniem emailadres in hotmail registreren op http://www.web-log.be/ dat dan onmiddellijk doorlinkte naar http://www.web-log.nl/  Het aanmaken van een anonieme weblog duurde 5 minuten en mijn informatie was online.

Helaas kunnen pestkoppen deze blogs ook gebruiken om op die manier anderen belachelijk te maken, onware dingen over hen te vertellen, foto’s van slachtoffers in compromitterende situaties te tonen,enz. Maar daarnaast lopen ze ook het risico gevoelige en persoonlijke informatie van henzelf maar ook van vrienden, familie, leerkrachten, enz. online te plaatsen. Jongeren beseffen vaak niet dat ze niet alleen zichzelf maar ook hun familie of vrienden of medeleerlingen in diskrediet kunnen brengen door bijvoorbeeld foto’s of andere persoonlijke informatie op blogpagina’s bekend te maken. Eenmaal de informatie onderschept wordt door andere websites is de informatie niet meer tegen te houden en gaat die de hele wereld rond. Vooral alle foto’s, filmpjes of teksten die mensen belachelijk maken of het meest verspreid, pornografische of naaktafbeeldingen en opgenomen naaktfilmpjes geraken zeer snel verspreid over alle mogelijke webpagina’s over de hele wereld.

David Huffaker , onderzoeker naar de sociale gevolgen van technologie van de Northwestern University ( http://www.northwestern.edu ) deed samen met Justine Cassell onderzoek naar het bloggedrag van tieners in de VS. Zij analyseerden willekeurig 68 weblogs geproduceerd door tieners tussen 13 en 17 jaar oud. De resultaten werden gepubliceerd op 19 februari 2006
Uit zijn onderzoek blijkt dat de helft van alle tienerbloggers hun blogsite met andere blogsites van vrienden en vriendinnen linkt. Op die manier verklappen heel wat tieners hun sociale netwerk en brengen ze ongewild hun vrienden in contact met vreemden. Meer dan de helft van de blogsites had een vriendenlijst. 67% van de tienerbloggers verstrekt een commentaarsectie om op die manier terugkoppeling van hun lezers te krijgen. Meest opvallend was dat een evengroot aantal gewillig privé-informatie verschaften door foto’s van henzelf en hun familie op de weblog te plaatsen, leeftijd,naam en zelfs adres te vermelden. Op die manier lokten ze zelf risico op cyberstalking en cyberbullying uit aldus de auteurs.

Vanuit een ontwikkelingsperspectief, schrijft Huffaker spelen blogs een positieve rol door tieners een plaats aan te bieden om verhalen of persoonlijke ervaringen te delen met anderen, een functie die vroeger door een dagboek werd vervuld en nu door een online dagboek wordt overgenomen. Deze activiteiten zijn belangrijk voor de identiteitsexploratie die toch wel één van de belangrijkste taken van adolescentie is. Het biedt ook jongeren de kans sociale contacten te leggen buiten schooltijd, om contacten te onderhouden met vrienden die men door omstandigheden minder vaak ziet of door emoties en dagelijkse belevenissen neer te schrijven, zodat dit louterend kan werken voor de eigen persoonlijkheid. Er zijn zeker positieve aspecten aan het bloggen. Het ontwikkelt het schrijftalent, geeft de kans om aan anderen te vertellen wat je bezig houdt ,wat je op het hart ligt of om gevoel te delen. Weblogs verstrekken een trefpunt waarin ervaringen online gedeeld kunnen worden, wat goed is voor de toekomstige sociale ontwikkeling.“

Maar jongeren gaan volgens de auteur te slordig om met hun persoonlijke gegeven en die van anderen, die vaak niet eens gevraagd worden om hun naam of foto op het internet te publiceren.
70% van de tieners onthulde minstens hun voornaam, 67% openbaarde hun tijdspendering en 44% gaf hun emailadres met hun reële naam en 30% linkt de weblog aan een persoonlijke homepage waar nog meer persoonlijke gegevens onthuld werden. 59% onthulde de stad of de staat waarin zij verbleven. Jongeren beseffen onvoldoende dat niet alleen hun vrienden en bekenden, maar de hele wereld hun persoonlijke onthullingen kunnen lezen en dat de gegevens die ze ter goeder trouw verstrekken achteraf gebruikt kunnen worden door personen met oneerbare bedoelingen of om hen te pesten. 17% van de jongeren die over de eigen seksualiteit sprak kwam er voor uit om homoseksueel te zijn. Op zich is deze outing geen probleem, maar de auteur vraagt zich af of dit zo voor de hele wereld gesteld moet worden. Het zou immers ooit tegen de persoon kunnen gebruikt worden. Misschien zelfs door toekomstige werkgevers die googelen op internet en op deze vertrouwelijke informatie terechtkomen.
Zoals te verwachten, omvatte 71 % van de weblogs commentaar op schoolbetrokken onderwerpen zoals behaalde uitslagen, huiswerk, hogeschoolervaringen op fuiven, met relaties, negatieve ervaringen met leerkrachten of studiedruk. Bijna de helft had (illegale) muziekbestanden onder de vorm van mp3, gedichten, informatie over favoriete films of muziekgroepen op de weblog staan.
 

Huffaker vond dat de positieve gevolgen van het bloggen voor de mondelinge en digitale geletterdheid en de sociale interactie moeten worden begeleid door aandacht voor de negatieve gevolgen en de risico’s, iets wat jongeren te weinig beseffen, tot ze in problemen komen en het te laat is. Seksueel misbruik of intimidatie door anderen door gebruik te maken van vertrouwelijke informatie is een risico dat pertinent aanwezig is.
Huffaker haalde een studie aan waarin 2.500 kinderen op de leeftijd van 10 tot 17 jaar online gepest of bedreigd werden. In een andere studie, zei één op vijf tienergebruikers van internet dat zij seksueel waren benaderd via internet Één op 33 meldde dat er vrij agressief werd verzocht door volwassenen of volwassenen die zich als jongeren voordeden om hen te ontmoeten, de GSM nummer door te geven om hen te kunnen opbellen of hen brieven, geld of giften verzonden met de bedoeling seksueel contact te hebben.
Ondanks hun duidelijke frequentie, werden deze incidenten van seksuele intimidatie zelden gemeld door de tieners aan hun ouders, leerkrachten, schoolleiding of andere autoriteiten.
Huffaker pleitte ervoor om weblogs minder openbaar te maken en bijvoorbeeld alleen toegankelijk te maken via paswoorden die men aan vrienden en bekenden kan bezorgen. Maar wellicht is dit dweilen met de kraan open, want op alle plaatsen van de wereld kan men weblogs aanmaken zodat lokale maatregelen niets opleveren en commericiële organisaties verdienen massa’s geld met de publiciteit die op de weblogs terecht komt.

5. Instant messaging zoals MSN Messenger, Yahoo Messenger, enz

Jongeren chanteren elkaar via internet . De Haagse politie maakt zich zorgen over een nieuwe trend onder tieners: bedreigingen en chantage via msn. Vlak voor het weekeinde hield de politie in Rijswijk een 14-jarige Katwijkse jongen aan die een 12-jarig meisje chanteerde. Hij had het meisjes via msn leren kennen en haar gedwongen tot seksuele handelingen voor de webcam. De week daarvoor pakte de politie een 14-jarige Hagenaar op die met zijn mobiele telefoon foto's van een halfnaakt meisje had gemaakt en via msn had verspreid. Begin februari pakte de politie in Scheveningen vijf jongens op die leeftijdsgenootjes onder dwang hadden uitgekleed en gefotografeerd en die foto's via msn verspreid. De politie neemt de zaken zeer ernstig, omdat het maken en via msn verspreiden van dit soort afbeeldingen strafrechtelijk wordt aangemerkt als verkrachting van een minderjarige. (Bron: Telegraaf 01/03/2006)

Seks tussen leerlinge en leraar na MSN-contact. Leraar (30) aan school voor voortgezet onderwijs in Roosendaal onderhoudt MSN-contact met leerlinge (15) van de school. Contact wordt steeds seksueler van karakter. Na enkele stiekeme ontmoetingen in het bergingshok komt het in maart 2005, na een schoolfeest, tot ontucht met de leerlinge. Meisje vertelt onder geheimhouding aan haar vriendinnen dat ze door de leraar ontmaagd is. Die lichten vertrouwenspersoon op school in, die het op haar beurt vertelt aan de schoolleiding. Man wordt op last van justitie opgepakt omdat seks met kinderen onder 16 jaar bij wet verboden is, met als verzwarende omstandigheid dat er sprake is van een gezagsverhouding (leraar-leerling). Leraar geeft MSN-contact, zoenen en betasten toe, maar blijft ontkennen dat het tot gemeenschap is gekomen. Meisje zegt dat er wel degelijk gemeenschap is geweest, maar doet geen aangifte. Haar ouders en de school wel. (Bron: BN De Stem 02/07/2006)

Dit soort programma’s geeft je de mogelijkheid om private chatrooms te creëren met andere personen die je kent. MSN Messenger is het meest populair bij jongeren in Vlaanderen en Nederland. Sinds mei 2006 noemt MSN Messenger overigens Windows Live Messenger, maar omdat de term MSN nog vrij ingeburgerd is, gebruiken we deze gemakshalve nog verder. Vooral kinderen in de basisschool en de eerste graad secundair onderwijs maken er zeer veelvuldig gebruik van. Messenger is een vrij belangrijk deel gaan uitmaken van het sociale leven van kinderen.

Onderzoek, gepubliceerd in april 2006 geeft aan dat Nederland op dat moment bijna 5,8 miljoen actieve MSN-gebruikers kende. Van alle jongeren onder de onder de twintig, gebruikte maar liefst 90 procent MSN. Per dag vonden er in Nederland zo'n vijftig miljoen chatsessies via MSN plaats. Microsoft zegde hiermee in Nederland een marktaandeel van zo'n 80 procent te hebben.

"Wereldwijd ligt dit percentage voor Microsoft op ongeveer 50 procent", vertelde Hans van der Meer, marketingmanager bij Microsoft Nederland, tegenover Webwereld. "In Nederland is dat dus fors hoger en dagelijks komen er nog zo'n tweeduizend gebruikers bij." Uit een door Microsoft uitgevoerd onderzoek blijkt dat 90 procent van alle jongeren onder de twintig jaar MSN gebruikt.
Naarmate personen ouder worden, neemt dit percentage gestaag af. Zo gebruikt de helft van alle personen tussen de 20 en 35 jaar de chatclient van Microsoft en ligt dit percentage bij gebruikers tussen de 35 en 49 jaar op 40 procent. (Bron :  www.webwereld.nl  08/04/2006)

Na schooltijd zitten jongeren uren achter de computer om met elkaar allerlei nieuwtjes uit te wisselen of om huiswerk, muziekfiles, of leuke filmpjes via attachments met elkaar te delen. Vroeger moest je MSN Messenger op je pc zelf installeren, maar nu is het programma ook rechtstreeks via internet toegankelijk en kan het ook volledig anoniem gebruikt worden. De enige voorwaarde is dat je een hotmailadres hebt, maar dat is vrij gemakkelijk anoniem aan te maken.


MSN Messenger , net zoals Yahoo Messenger, AOL Messenger, enz. onderscheiden zich van gewone chatprogramma’s door het feit dat je enkel kunt babbelen met de personen die je zelf in je gastenlijst toelaat. In die zin biedt het programma dus een goede bescherming voor kinderen omdat ze niet met volwassenen met slechte bedoelingen in contact kunnen komen, tenzij de kinderen hen zelf toelaten. Er zijn al situaties bekend waar volwassenen zich aanvankelijk als jongeren voordoen, op die manier aan het hotmailadres van het kind geraken en zo toch toegang vinden tot de private chatruimtes. Maar het kan dus alleen als de jongere het betrokken emailadres zelf manueel toevoegt in zijn/haar adresboek.
MSN Messenger biedt in zijn laatste versies ook de mogelijkheid aan om elkaar via webcam te zien zitten en met elkaar te spreken via microfoon. Uit reacties van kinderen tussen 10 en 15 jaar blijkt dat langs deze weg cyberpesten zeer frequent voorkomt.
 

Hoe wordt er nu gepest in deze ruimtes ? Jongeren chatten alleen met diegenen waarmee ze contact leggen en zo kan een kind dat gepest wordt weliswaar contact met pesters vermijden door hun emailadressen niet op te nemen. Maar in een klas is het gebruikelijk om zoveel mogelijk klasgenoten toe te laten. Er zijn gevallen bekend waar klasgenoten gezamenlijk afspreken om een bepaald te pesten kind bewust niet toe te laten in hun respectievelijke adresboeken. Als een kind nergens toegevoegd wordt, wordt het uitgesloten tot chatten en uitsluiting kan al een erge vorm van pesten betekenen voor kinderen die graag mee zouden willen doen met de groep.

Het is daarenboven gebruikelijk om in MSN een schuilnaam of nickname te kiezen. Een jongere kan zijn nickname zelf kiezen. Jongeren plaatsen in die nicknames allerlei boodschappen gaande van leuke ervaringen tot op wie ze verliefd zijn. Maar het gebeurt ook wel dat kinderen gezamenlijk afspreken om in deze nicknamen scheldproza op te nemen ten aanzien van minder graag geziene jongeren. Heel gebruikelijk is de naam van iemand te blokkeren in zijn eigen Messengerruimte en in de eigen nickname scheldwoorden zoals ‘Bitch’, ‘Go to hell’, enz op te nemen. De geblokkeerde persoon ziet in zijn eigen Msn dat hij geblokkeerd wordt door iemand die daarbij in zijn nicknaam de beledigende scheldtermen heeft staan. Wanneer klasgenoten dit massaal opnemen in hun nickname en iemand uitsluiten, komt dit zeer emotioneel zwaar over bij kinderen.

We hoorden zelf in onze naaste omgeving waar een ganse klas zesde leerjaar basisonderwijs afgesproken had een pestboodschap op te nemen in ieders nickname omtrent een minder geliefd klasgenootje. Het gepeste kind was een meisje dat een bolleboos was in de klas, maar dit wekte afgunst op bij de anderen en op aanstoken van enkele jaloerse kinderen, sprak men af om bij ieders nickname een belediging ten aanzien van het kind op te nemen. Het kind schrok zich een ongeluk toen het overal in de inlognamen intimidaties aan haar adres zag opduiken en opeens door iedereen van de klas als geblokkeerd stond. Gelukkig hoorde de klasleerkracht hiervan en greep ze tijdig in. Na een gesprek in de klas, werd het bijgelegd, werden verontschuldigen aangeboden en werd het meisje door iedereen gedeblokkeerd. Kinderen beseffen vaak niet hoe eenvoudige dingen voor andere kinderen emotioneel heel belastend kunnen worden en hoe modern pestgedrag zoals iemand uitsluiten in Msn ook heel kwetsend kan zijn.

MSN een geliefd platform om anderen te pesten, waarschuwt Marco Holtslag van de Stichting Kinderconsument in Nederland. „Een 15-jarige jongen blokkeert iemand die hem treitert via MSN. Door te blokkeren kun je regelen dat iemand niet meer online met je mag praten. Maar wat gebeurt er? De volgende dag wordt de jongen op school opgewacht door een paar knullen. „Als je vanavond niet deblokkeert, slaan we je morgen in elkaar.” De jongen deblokkeert niet en de volgende dag wordt hij ernstig toegetakeld.”
Wordt er dan meer gepest via MSN en is dat ook anders dan hoe scholieren vroeger elkaar soms het leven zuur maakten? Ja, knikt de voorlichter. „Het wordt nu vooraf gepland. De een stelt voor: We gaan dit doen. De ander roept: Nee, we gaan dat doen. Zo fokken ze elkaar via MSN op. In zekere zin is het nog anoniem ook, want niemand ziet hoe de ander reageert. Maar de volgende dag willen de pesters niet voor schut staan en doen ze wat ze elkaar via MSN ’beloofd’ hebben.”

Meisjes sneller verslaafd aan chatten. Uit een onderzoek van het IVO (Instituut voor onderzoek naar leefwijzen & verslaving) bij 680 leerlingen van 13 tot en met 15 jaar blijkt dat chatten bij meisjes meer samenhangt met dwangmatig internetgebruik dan bij jongens. Het communicatiemiddel is veel verslavender dan downloaden, surfen of mailen .Het gebruik van instant messenger is zeer populair onder jongeren. Bijna 90 procent van de jongeren maakt er gebruik van, 55 procent doet dat dagelijks. Jongeren zien het medium als het belangrijkste communicatiemiddel voor het onderhouden van sociale contacten met vrienden en vriendinnen. Deze vorm van chatten is daarmee belangrijker dan gsm, sms of e-mail. Van de groep onderzochte meisjes is 6,1 procent dwangmatig gebruiker, van de jongens 3,3 procent. Hoewel de onderzochte meisjes en jongens even vaak via de messenger communiceren, blijken meisjes gevoeliger voor het 'verslavende' effect van het medium. Intensief gebruik van instant messenger lijkt bij jongens van 13 tot en met 15 jaar, die wel eens eenzaam zijn, tot gevoelens van somberheid te kunnen leiden. Jongens die zich sociaal geïsoleerd voelen en intensief chatten, voelen zich na enkele maanden somberder dan geïsoleerde jongens die minder vaak chatten. Dit resultaat zou mogelijk verklaard kunnen worden door het feit dat eenzame jongens waarschijnlijk vaker met vreemden of minder bekenden communiceren. (De Standaard 20/12/2005)

6. Chatrooms

Gewone chatrooms verschillen van Instant Messaging door het feit dat iedereen vrij en anoniem kan toetreden. Je kan een fictieve nickname invoeren en dan met eender wie babbelen over eender wat. Pesten komt hier niet zoveel voor tenzij een aantal jongeren gezamenlijk afspreken om op een bepaald ogenblik een chatruimte binnen te gaan. De anonimiteit van de chatruimte geeft ook de mogelijkheid om eender wie uit te kafferen op het net omdat het allemaal anoniem gebeurt. De meeste chatruimtes hebben operatoren die een oogje in het zeil houden, maar echt safe is het niet allemaal. Zeker voor kinderen is het gevaarlijk omdat er ook vaak mensen opzitten met oneerbare gedachten. Soms zijn er verschillende chatruimtes toegankelijk dating, spelletjes, enz. Een aantal sites geven zelfs zomaar toegang tot sekschatten zonder naar leeftijd te vragen. Vanaf de site http://www.planetchat.be kun je het merendeel van de Nederlandstalige chatsites bereiken.


Hieronder geven we enkele voorbeelden uit de vrije chatruimte van Radio Donna, erg populair onder jongeren, ook bij basisschoolkinderen, waarmee we niet willen aangeven dat de chatruimte van Donna onveilig is. Bekommerde ouders of leerkrachten kunnen het best zelf eens uitproberen om te zien hoe het chatwereldje werkt en wat het betekent chattaal te hanteren met onbekenden vooraleer ze kinderen daar op toelaten.
Internetraadgevers raden aan om kinderen nooit alleen te laten bij het binnentreden van dit soort chatruimtes en kinderen goed te informeren over risico’s en gevaren vooraleer ze in deze ruimtes binnentreden.


 

In chatrooms is het makkelijk om haatboodschappen te versturen. Je kan anoniem en met een nickname inloggen. Wanneer je anderen uitnodigt om mee te kletsen en ook het pestslachtoffer betrekt in de chatdiscussie of een site kent waar een slachtoffer vaak meekletst, kun je naar hartelust pesten zonder je identiteit te moeten kenbaar maken. De meeste chatsites hebben een moderator, die chatters eruit kan gooien, maar die ziet ook niet alles. De enkele keren dat ik zulke chatrooms bezocht was de taal erg grof en werd er amper ingegrepen. Chatrooms laten ook meestal toe dat je met een bepaalde persoon privé gaat. Dit wil zeggen dat je de anderen uit het gesprek uitsluit en met je twee apart gaat chatten. Vaak weet de ander niet wie er aan de andere kant zit en dat kan tot zeer gevaarlijke en uitdagende situaties leiden. In het aparte onderdeel 'andere gevaren van internet', komen we op deze thematiek uitvoeriger terug.

7. GSM en SMS

Ruim zestig procent van de schoolgaande jongeren zegt in de les stiekem sms'jes te sturen of te ontvangen. Dat blijkt uit een  enquête van de KAJ-site Jongerenplaneet.be. Eén op tien leerlingen doet dit zeer regelmatig en één op twintig zegt dit consequent te doen. Sms'en is de meest populaire activiteit waarvoor jongeren hun gsm gebruiken. Dankzij het versturen van tekstberichtjes houden jongeren hun gsm-factuur betrekkelijk laag: slechts vijf procent van de 12-tot 15-jarigen en ongeveer twintig procent van de 16- tot 19-jarigen heeft een maandelijkse factuur die hoger is dan 25 euro. Ongeveer de helft van de gsm-bezitters verstuurt één of twee berichtjes per dag, de anderen doen het met maximum tien berichtjes per dag. Eén op vier jongeren zegt niet zonder gsm te kunnen leven.
Wat met de inhoud van die tekstberichtjes? 30 procent van de ondervraagde jongeren zegt via die weg wel eens ruzie te maken. Een sms is ook populair om de liefde te verklaren: 36 procent deed dat zo al minstens één keer. Minder vaak gebruiken jongeren een tekstberichtje om een relatie stop te zetten: één op tien heeft dit ooit gedaan. Van de anderen zegt 96 procent dit nooit te willen doen.(Bron : Klasse voor leerkrachten, nr 161, jan 2006)

Onderzoek uit Groot-Britannië juni 2005. Duizenden kinderen zijn het slachtoffer van pesten via een GSM met camera berichtte The Guardian (7/06/2005) Men ondervroeg 770 jongeren tussen 11 en 19 jaar. Een op vijf werd ooit digitaal gepest. En maar liefst 10% van de Britse kinderen tussen 11 en 19 jaar was ooit gepest met een mobiel toestel met camera op een manier die erg kwetsend en vernederend was. 14% werd gepest met beledigende sms’jes, 10% zei dat ze ooit zonder toestemming te geven gefotografeerd werde door iemand op een manier die ze niet prettig vonden, genant vonden of als bedreigend ervoeren. 17% van deze kinderen vermoedde dat die foto ook doorgestuurd werd naar iemand anders. De foto’s werden zonder toelating getrokken in kleedkamers van sportzalen of zwembaden. De jongeren werden gefotografeerd in compromitterende situaties en de afbeeldingen werden via sms/mms verder gestuurd

Let op : niet alle sms'jes die je krijgt komen echt van de persoon die ze verzonden heeft. Er zijn jammer genoeg talrijke websites waar je anoniem sms'jes kunt aanmaken of sms'jes versturen onder iemand anders naam. Ga dus niet te snel het telefoonnummer vormen van wie het sms'je komt en deze persoon onmiddellijk beschuldigen. Het kan best zijn dat het sms'je werd verstuurd vanuit onderstaande treiter sms site www.treitersms.be  of van bovenstaande site www.anoniemmailen.nl.  Eigenlijk bestaat er in deze situatie maar één manier om te achterhalen of het echt van betrokkene komt, door het hem of haar beleefd te vragen of door (eventueel via de politie) de provider (Belgacom, Base,...) te contacteren om te achterhalen of het sms'je effectief van betrokken GSM met betrokken nummer werd verstuurd. Voor degenen die onderstaande sites willen gebruiken en denken dat het echt anoniem is of echt in iemands anders naam. In theorie ben je toch te achterhalen. Men kan immers nagaan vanaf welke computer met welk IP adres het bericht verstuurd werd. Het is niet eenvoudig maar technisch wel mogelijk precies te achterhalen van welke computer dit soort onzin verstuurd werd. Je moet overigens credits aankopen bij deze sites en daarvoor betalen, meestal met een sms van je eigen gewone gsm, dus ook langs deze weg kan men achterhalen wie de echte afzender van het bericht is. Maar nogmaals: (VER)OORDEEL NIET TE SNEL !

De grote vraag is of dit alles wel allemaal wettelijk toegelaten zou moeten worden. Websitebuilders zoeken naar alle mogelijke middelen om aan inkomsten te geraken maar beseffen niet dat ze daarmee jongeren met minder goede bedoelingen alle technische middelen in de hand geven om elkaar het leven verschrikkelijk moeilijk te maken. Wellicht zal het technisch wel mogelijk zijn om in gevallen van zwaar pestgedrag te achterhalen wie uiteindelijk de boodschappen op de site gepost heeft, maar welke jongere durft naar de politie stappen en een klacht indienen indien men herhaaldelijk met dit soort dingen geconfronteerd wordt. De boodschap kan overigens ook verstuurd zijn naar de betaalsite via de GSM van iemand anders en zo is het nog moeilijker te achterhalen van waar het komt.

Van de websiteverantwoordelijke van de site www.treitersms.nl kregen we een reactie op de publicatie op deze pagina. Klik hier om de reactie te lezen. 

 

7.1. Foto's en schelden

Een meisje vertelde dat ze toegestaan had dat haar vriendje een sexy foto van haar nam met zijn gsm met camera. Het meisje had haar bloes omhoog getrokken en liet haar borsten en beha zien. De jongen vond het nodig om die foto aan zijn vrienden door te zenden. Binnen twee uur was die foto bij meer dan 10.000 toestellen binnengekomen, aldus de politie. Een extrapolatie van de gegevens suggereert dat 68.000 Britse kinderen reeds via GSM met camera gepest zouden zijn.

Het gebruik van camera-telefoons is bij de Britse jeugd al meer ingeburgerd dan in Vlaanderen of Nederland. Twee jaar geleden werden die dingen daar massaal geïntroduceerd en sindsdien heeft het merendeel van de kinderen zo'n ding. Men schat het aantal Britse kinderen met een GSM met camera op 4 miljoen. Vreemd genoeg vond 26% van de jongeren die misbruik maakten van de camera van hun GSM en daarmee hun medeleerlingen pesten, dat ze niets verkeerd deden. De onderzoekers lanceerden een website www.stoptextbully.com om het groeiende probleem aan te kaarten. ( http://education.guardian.co.uk/bullying/ )

Scholen Australië pakken pesten via sms aan. Leerlingen op scholen in de Australische deelstaat New South Wales moeten voortaan een schriftelijke toestemming van ouders of verzorgers overleggen om een mobiele telefoon mee naar school te nemen. De maatregel is bedoeld om het pesten van medeleerlingen per sms de kop in te drukken. Volgens verscheidene Australische media maandagochtend worden talrijke kinderen dagelijks geconfronteerd met pesterijen die ze via een sms onder ogen krijgen. De federatie van leraren in New South Wales is blij met de aandacht voor het probleem, maar ze onderstreept wel dat de controle van het mobiele verkeer op scholen nog een hele klus zal zijn. (De Telegraaf 07/03/2005 )

Mobieltjes Britse scholieren steeds vaker gestolen. Britse scholieren beroven elkaar steeds vaker van hun mobiele telefoons. Dat blijkt uit statistieken die de politie gisteren heeft gepubliceerd. Van april 2005 tot februari 2006 werden alleen al in de hoofdstad Londen bijna 15.000 scholieren in de leeftijd van tien tot zeventien jaar beroofd. Bij 49 procent van de gevallen waren mobiele telefoons de buit. Vaak ook zijn de daders minderjarig. De ,,schoolboy on schoolboy robberies'' gebeuren onder meer bij bushaltes en op treinstations. (Bron: DagbladvhNoorden 14 april 2006)

Twee Italianen kruisigen gehandicapte te Rimini. Twee jonge Italianen hebben op straat een 25-jarige gehandicapte aan een circa 2,5 meter groot kruis gebonden en met hun gsm foto’s gemaakt. De mishandeling gebeurde voor een café in het dorp Mondaino (bij Rimini), maar niemand kwam de gekruisigde ter hulp. De daders zeiden dat het ‘slechts om een grap ging’. Pas toen een patrouille van de carabinieri voorbijkwam werd aan de middernachtelijke grap een eind gemaakt. De twee daders worden beschuldigd van het toebrengen van verwondingen en minachting van religieuze symbolen.(Bron : HBvL 15/06/2006)

Jongeren filmen groepsverkrachting van schoolmeisje in Duitsland. Offenburg. Drie Duitse jongeren hebben een groepsverkrachting gefilmd met hun GSM en de beelden doorgestuurd naar vrienden. De jongeren zijn ondertussen opgepakt. De drie zijn tussen 16 en 18 jaar oud. Het meisje is 17 jaar. De feiten vonden plaats bij de stad Offenburg aan de rand van het Zwarte woud. Zowel de verkrachters als het meisje waren dronken. Een vijfde jongere filmde het voorval. Het meisje werd na de verkrachting achtergelaten. De daders zitten intussen in voorhechtenis. De politie laat weten dat de beelden gebruikt zullen worden in de rechtbank. De verkrachting maakt deel uit van een hele reeks incidenten waarbij jongeren gadgets gebruiken om hun misdaden te filmen en te verspreiden. (Bron: HBvL 20/06/2006)

Een SMS staat voor Small Text Messages. Men stuurt korte tekstboodschappen via de mobiele telefoon. Ongeveer 160 letters of tekens kunnen per bericht verstuurd worden. De nieuwste vormen heten MMS en PDA MMS staat voor Multimedia Messaging Services en houdt in dat je naast tekst ook muziek, stilstaande en bewegende beelden kunt versturen met een ingebouwde camera. PDA staat voor Personal Digital Assistants. Dit laatste is bij jongeren nog niet zo in gebruik. Meestal is een PDA beter bekend onder namen als Palm Pilot, iPaq, Pocket PC, enz. De meeste van deze toestellen zijn het stadium van minicomputer ontgroeid en kunnen ook (draadloos) op internet, emails versturen en hebben soms een ingebouwde GSM.
Het pesten via sms of door het zonder toestemming nemen van compromitterende foto’s met GSM is een groeiend pestverschijnsel. De pester stuurt ofwel genante opmerkingen of scheldwoorden naar zijn bondgenoten, die het bericht op hun beurt verder de wereld insturen en zo oproepen om het slachtoffer te negeren of aan te pakken. Ook naar het slachtoffer worden sms’jes verstuurd waarin hij bedreigd of gechanteerd wordt. Met GSM kunnen sms’jes worden verstuurd zonder dat de oproeper op het scherm wordt getoond. Via bepaalde websites kan je zelfs gratis sms’jes versturen naar eender welke abonnee. Dit laat toe om iemand anoniem met vernederende boodschappen te bestoken. De afzender kan dan onbekend blijven. Met een betaalkaart kan je ook eender welke naam invoeren als afzender. In principe kan het slachtoffer dan niet zien van wie de boodschap komt. Uit onderzoek blijkt dat jongens vooral grove beledigingen zenden zoals ‘Uw moeder is een HOER’ en vaak zelfs niet eens moeite doen om hun naam te verbergen. Meisjes sturen minder pestsms’jes en pesten meer via computer.

7.2. Filmpjes : MMS

De laatste tijd zijn er GSM’s op de markt met ingebouwde videocamera waarmee korte videofilmpjes mee opgenomen en verstuurd kunnen worden, de zogenaamde mms’jes. Deze filmpjes kunnen van mobiele telefoon naar mobiele telefoon doorgestuurd worden maar zijn ook afspeelbaar op internet. Het verraderlijke aan deze toestellen is dat de camera aan de buitenkant zit. Jongeren doen alsof ze een gesprek voeren door het toestel langs hun oren te houden, maar in werkelijkheid zijn ze iemand die het niet merkt aan het filmen. Vaak nemen jongeren ook bewust beelden op om iemand te pesten en ziet de persoon dat hij/zij gefilmd wordt. Na enkele seconden is het filmpje verstuurd naar iedereen die er maar in geïnteresseerd zou kunnen zijn en zo gauw een of andere jongere het post in een internetforum gaan de compromitterende filmpjes de wereld rond. Het is uiteraard des te gevaarlijker als het filmpjes zijn die zonder medeweten van het slachtoffer genomen zijn in kleedkamers of zwembad. Een dikkerdje werd gefilmd toen die zich aan het verkleden was om te gaan zwemmen. Het filmpje ging rond bij al de leerlingen en circuleerde korte tijd later op internet. In de VS zijn voorbeelden bekend waar leerkrachten in de klas door jongeren gefilmd werden.

Leerkrachten durven al eens roepen en schreeuwen in de klas. Een leerling nam het gedrag van de leerkracht op waarna het filmpje tussen studenten circuleerde op hun mobiele telefoons en op internet. In een andere situatie werd een leerkracht aangeklaagd voor de rechtbank omdat hij een agressieve leerling een mep had gegeven. Als bewijsmiddel werd een filmpje tevoorschijn getoverd dat een jongere met zijn mobiele telefoon met camera had opgenomen. De leerkracht wist niet dat hij gefilmd was. Ofwel filmen jongeren jonge koppeltjes en chanteren ze de betrokkenen door te dreigen het filmpje te tonen aan ouders of aan een ander vriendje of vriendinnetje die het niet mag weten. Soms combineren jongeren offline met online pesten. Ze pakken een slachtoffer aan, schoppen en slaan hem en brengen hem of haar tot wenen. Alles wordt met een mobiele telefooncamera opgenomen en rondgestuurd naar de hele school. Dit overkwam 13-jarige Kyle Parker die door drie jongens gedurende 20 minuten aangevallen werd op zijn school berichtte op 13 september 2005 de The Bolton Evening News. ( http://www.textually.org/picturephoning/archives/ )

 


Op 4 oktober 2005 verscheen een berichtje in Hindustan Times dat jongeren zich daar enorm bezondigen aan MMS-terreur Volgens de krant circuleren honderden bezwarende erotische MMSfilmpjes via GSM en op het internet. Deze filmpjes zijn zonder medeweten gefilmd in parken, wagens, discotheken en soms hotelkamers en tonen jonge koppeltjes die de liefde bedrijven, soms blijft het bij innig zoenen, maar er waren ook filmpjes in omloop waar jongeren met elkaar seks bedreven in en auto. Het probleem met de filmpjes is dat die zodanig verspreid geraken dat het niet meer te achterhalen is wie ze gemaakt heeft.

Heel gevaarlijk is ook wanneer jongens, maar vooral meisjes zich in een onbezonnen bui, bijvoorbeeld in een roes van hevige verliefdheid of wanneer ze dronken zijn, erotisch laten fotograferen of filmen.
Ofwel sturen ze zelf een erotisch mms’je naar een jongen of hem te plezieren of te verleiden. Wanneer een relatie afspringt of als de jongen niet op de avances ingaat, verspreidt het filmpje zich razendsnel naar andere mobiele telefoons of internet.

In Toronto in de VS werden begin oktober 2005 enkele pedofielen opgepakt die op het strand met hun mobiele telefoon met ingebouwde camera’s jonge kinderen filmden. Ze gingen liggen naast gezinnen waar bijvoorbeeld jonge kinderen zich aan het omkleden waren en deden alsof ze aan het telefoneren waren. Ondertussen filmden ze de naakte kinderen en werden de filmpjes via het internet voor veel geld verkocht. De ouders en kinderen waren zich van geen kwaad bewust en het feit dat ze gefilmd werden was slechts per toeval uitgekomen toen enkele betrapte pedofielen tientallen bezwarende filmpjes op hun mobiele telefoon hadden staan.

Scholieren belasteren medewerkster school. Een schandaal heeft het keurige St. V.College in B. zijn kop gezet, schrijft De Telegraaf. Op internet circulerende compromitterende foto’s van een oudere medewerkster met een 20-jarige jongen zijn het gesprek van de dag. De onderwijsinspectie spreekt van digitaal treiteren. Op de foto’s is te zien hoe een jongen in een steegje tussen de vuilcontainers een administratief medewerkster van de school liefkoost. In een café in B. sloot de 20-jarige O., de jongen in kwestie, een weddenschap met vrienden dat hij haar zou kunnen verleiden. De vrouw werd daarop naar buiten gelokt en tegen haar wil in een compromitterende positie gefotografeerd. Na de flits kijkt de vrouw verschrikt achterom, de jongen blikt uitdagend in de camera. Door publicatie van de foto’s is haar het leven onmogelijk gemaakt en staat haar baan op het spel. De medewerkster zit ziek thuis. Leerlingen spreken schande van de lasterpraktijken. „Ik vind het vooral erg voor haar dochter”, aldus de 14-jarige P. De 17-jarige L. staat pal achter het slachtoffer. „Dit is een privé-kwestie. Er zijn zonder toestemming foto’s gemaakt en op internet geplaatst. Schandalig!” Rector J. H. betreurt dat mensen op deze manier onnodig beschadigd worden. De rector ontkent ieder verband met de school. Desondanks kon H. geen garantie afgeven dat het incident de loopbaan van slachtoffer niet negatief beïnvloedt. O.r zelf betreurt pas na lang nadenken de publicatie van de foto’s: „Ik kan het toch ook niet helpen. Het komt door mijn vrienden. Ik ben net zo goed slachtoffer.” Hij heeft gesproken met het slachtoffer maar geen excuses aangeboden. (Bron: De Telegraaf 24/03/2006)


Leerlingen publiceren seksclip Schotse lerares. Een Schotse lerares heeft seksfilmpjes gemaakt met haar mobiele telefoon. De telefoon is door leerlingen gestolen, die vervolgens een filmpje van dertien seconden online hebben gezet. Niet alleen leerlingen (en leraren en ouders) hebben het filmpje gezien, de hele wereld is toeschouwer van hoe Miss Clark zich vermaakt. Sommige ouders vinden dat de docente moet worden ontslagen omdat ze porno mee de school heeft in genomen. De school is niet van plan haar weg te sturen.
( http://www.dailyrecord.co.uk/news/ 30/03/2006 )


7.3. Happy slapping met GSM

De Britse politie heeft drie 14-jarige jongens gearresteerd op verdenking van verkrachting van een 11-jarig meisje. De jongens hebben hun schoolgenote vermoedelijk verkracht, nadat ze had geweigerd groepsseks met hen te hebben, meldt de krant Daily Mail. Volgens het blad filmden de jongens de verkrachting met hun mobieltjes en verstuurden de opnames naar klasgenoten. Toen docenten de opnames zagen en het slachtoffer herkenden, alarmeerden ze de politie. In Groot-Brittannië bestaat sinds enige tijd de misdadige trend 'happy slapping' (vrolijk slaan), waarbij mensen in het openbaar willekeurig worden geslagen. De mishandelingen worden vervolgens met mobieltjes gefilmd en doorgestuurd naar vrienden. (RTL Nieuws 20/05/2005)

Een variante op het GSM misbruik is het fenomeen van jongeren die iemand pesten tot zelfs mishandelen en de beelden daarbij met een GSM opnemen, op het internet plaatsen en zo verspreiden. Het fenomeen blijkt uit de VS te komen overwaaien. Zowel in Nederland als België komen steeds vaker berichten over het zogeheten ‘happy slapping’, het zonder aanleiding in elkaar slaan van mensen door jongeren, dat filmen met een mobiele telefoon en het vervolgens via internet verspreiden. Maar niet alleen vechtpartijen worden gefilmd. Ook foto’s en filmpjes van seksuele handelingen, naaktfoto’s en andere compromitterende situaties, komen steeds vaker voor. Met happy slapping is een zoveelste variante van cyberpesten ontstaan. Het uitgangspunt is even simpel als wreed. Mensen worden afgeranseld voor het oog van de gsm-camera. De beelden verschijnen op het internet waar liefhebbers de kans krijgen om het te downloaden. Jongeren pronken ermee wie het beste iemand heeft gemolesteerd. De hype heeft zijn origine liggen in het zuidelijke deel van de Engelse stad Londen maar is nu ook in Nederland en Vlaanderen overgekomen. Hoewel het concept om een misdaad te filmen een zeer oud concept is kan men concluderen dat de hedendaagse mobile telefooncamera's ervoor hebben gezorgd dat dergelijke misdaden niet meer van te voren hoeven worden gepland, en dat ze op elke willekeurige persoon kunnen worden toegepast. Sommige politici en media claimen dat dergelijke activiteiten in verband staan met televisieseries zoals Jackass en Dirty Sanchez op de zender MTV die tot op heden niet van de televisie zijn geweerd bij het kanaal. Anderen, voornamelijk meer linkse politici, spreken van een overdreven belangstelling jegens de hype.


Happy slapping kan vaak veel gevaarlijker worden dan alleen een pak rammel. Soms kunnen er andere criminele activiteiten erin voorkomen zoals verkrachtingen en berovingen. Variaties in het "Happy Slap" zijn volgens de media al voorgekomen in Noord-Ierland, waarbij een groep jongeren een aanval op een stel brandweermannen filmden. In 1999 werden in de Verenigde Staten vier jongeren tot straffen van 4 tot 6 jaar veroordeeld toen zij vanuit een auto met een paintballgeweer voetgangers en fietsers beschoten. Hierbij raakten vele voetgangers gewond en knalden fietsers in sommige gevallen tegen stilstaande auto's aan. Aan de hand van het gefilmde materiaal dat in handen van de lokale politie kwam, konden de misdadigers makkelijk worden getraceerd en werden zij veroordeeld.
In 2005 werd een man in brand gestoken door een groep jongeren die dit aan het filmen waren.
Op 8 juni 2005 werd een 17-jarig meisje beschoten met een luchtbuks dat werd gefilmd in Leeds, Engeland. Op 18 juni 2005 werden drie 14-jarige jongeren gearresteerd nadat zij er van verdacht waren een 11-jarige meisje te hebben verkracht en dat te hebben gefilmd. De lokale autoriteiten werden door de schoolleiding gealarmeerd toen zij beelden bij andere studenten op hun mobiele telefoons zagen.
In Zweden op 5 juni 2005, de dag voor de Zweedse Nationale feestdag, kwamen er berichten in de media dat een groep linkse activisten (De Antifascistische Actie, Revolutie Front, etc.) een aantal misdaden tegen een neo-nazi’s had gepleegd en dat ze dat zelf hadden gefilmd. In een van de misdaden die door deze activisten werden gepleegd was de aanval zo bruut dat het slachtoffer wellicht had kunnen komen te overlijden, maar hij overleefde de aanslag. De activisten hadden al eerder in 2003 een rel gefilmd waarbij ze de politie bestookten. (Bron : www.nlWikipedia.org)
Maar ook in Vlaanderen en Nederland verspreidt het fenomeen zich.

In Nederland werd midden maart 2006 een vechtpartij op een middelbare school in Maarssen met een mobiele telefoon opgenomen en verspreid op internet. Het gebeurt regelmatig dat vechtpartijen en seksuele handelingen door jongeren worden gefilmd, en op internet worden gezet. Eind maart 2006 lazen we nog zulk een bericht in de pers over een geval in Antwerpen

Zeven minderjarigen hebben een gehandicapte klasgenoot van 15 in elkaar geslagen.
De zeven werden voor de jeugdrechter geleid. De herrieschoppers gingen op klaarlichte dag op de vuist. Hun slachtoffer: een 15-jarige klas- en schoolgenoot, die voor 66 procent motorisch gehandicapt is. 's Middags kreeg hij al een eerste rake klap, maar toen hij rond 16 uur van het Sint-Norbertusinstituut op de Amerikalei naar huis wandelde, namen ze hem opnieuw onder handen. Ze trokken een jas over zijn hoofd en sloegen en stampten hem tot bloedens toe. Even leek hij levensgevaarlijk gewond, maar hij mocht het ziekenhuis nog diezelfde dag verlaten. Intussen beschikt het parket over aanwijzingen dat het brute geweld door een van de jongens gefilmd werd met een gsm. ,,Het schijnt een rage te zijn die uit de VS komt overgewaaid'', reageert directeur Laurent Michielse. ….'' Onder jongeren is 'happy slapping' een rage geworden: anderen aftuigen voor de camera als een bron van vermaak. Van kattenkwaad tot erger in cyberspace.
Het bestaat in varianten. Twee jongeren spreken af om beurtelings op elkaar in te slaan. Of ze pakken een nietsvermoedende voorbijganger aan en verkopen die een oplawaai. Of het komt 'gewoon' tot een knokpartij tussen klas- of buurtgenoten. Wat al dat geweld gemeen heeft, is dat er iemand bij is. Want in een bizar opzicht is het niet helemaal gratuit: het incident wordt namelijk gefilmd met de gsm. Vervolgens gaat dat filmpje de klas of de vriendenkring rond, om niet zelden op het internet te eindigen. Ja, dat is lachen geblazen, natuurlijk. Happy slapping, zo wordt het verschijnsel wat misleidend genoemd, naar de uitdrukking happy snapping , foto's maken voor de pret. In dit geval is het: slaan voor de pret en dat filmen en fotograferen om iedereen in dat plezier te laten delen.


Jongeren hebben ontdekt dat de mobiele camera, en klein, handig en makkelijk te gebruiken ding, tal van nieuwe kansen op digitaal vermaak biedt, al is dat ten koste van anderen. Ze kunnen er ook klasgenoten mee besluipen die na een feestje hun roes aan het uitslapen zijn. Of een stelletje dat seks heeft. Of mensen in andere, al dan niet uitgelokte, genante situaties. En vervolgens gaan de foto's en filmpjes rond als evenveel bronnen van voyeuristische lol. Het Vlaamse onderwijstijdschrift Klasse voor Ouders maakte in maart 2006 melding van wat de 13-jarige Boris overkwam. Klasgenoten hadden hem na de zwemles met hun mobieltje gefotografeerd terwijl hij bloot onder de douche stond en de foto op een website gezet, waar iedereen commentaren bij kon verzinnen. Om Boris te intimideren, stuurden ze hem voortdurend uitdagende sms-berichtjes, genre 'je bent zeker weer aan het n**k*n met Nathalie? '…... De gsm-filmpjes zijn een verlengstuk van de virtuele ruimte. Alleen hebben de mensen die erop staan, wel degelijk echt pijn. Maar dat betekent niet veel in de harde, concurrentiële wereld waarin de jongeren opgroeien. Die wereld apprecieert ook alleen maar winnaars en vindt losers met pijn helemaal niet cool. (Bron : Marc Reynebeau De Standaard 25/03/2006)

Er lopen drie soorten happy slappers rond in het milieu aldus HBvL (22/06/2006). Een eerste groep past de klassieke pestmethodes toe waarbij een voorbijganger het gelag moet betalen. Een andere optie is de registratie van een klassiek gevecht tussen twee partijen. De laatste mogelijkheid die kijkers de kans biedt om een duo te zien knokken met wederzijdse toestemming roept eveneens morele vragen op. Het succes van happy slapping is te wijten aan een combinatie van technologische middelen. De meeste jeugdige, slappers wenden de mogelijkheden van hun mobieltje aan om het web te bestoken met filmpjes. De vertrouwdheid met het net maakt van een site een uitstekend medium om het kattenkwaad te vertonen. Soms vloeien de pesterijen over in harde criminaliteit. Een groepje jongeren mishandelden een mentaal gehandicapte Waal gedurende enkele weken. De man werd geslagen, vernederd en met kokend water overgoten. Een mobieltje legde alles vast. De benaming happy slapping heeft overigens de mosterd gehaald bij de term happy snapping. In oorsprong zegt de term dat je iemand met een foto betrapt in een grappige situatie. Snapping is dan foto’s maken voor de pret. Bij happy slapping is er sprake van misbruik en is er geen wederzijdse instemming tot het maken en verspreiden van de foto’s of videobeelden.

Ontoelaatbaar pubergedrag wordt door dit soort praktijken ineens heel erg zichtbaar. Als we de moeite nemen om te gaan kijken, dan zien we dat jongeren in hun onbezonnenheid heel erge dingen kunnen doen, zonder er bij na te denken hoe ze anderen daarmee kunnen kwetsen. We schrikken en wijzen naar de verderfelijke invloed van de moderne mobiele technologie en Internet natuurlijk. Maar het verschijnsel pesten bestaat natuurlijk al langer. Pubers hebben altijd dingen gedaan die niet kunnen. Nu komt er gewoon bij dat ze het filmen met hun GSM en verspreiden en daar plezier uit halen. Jongeren gebruiken de moderne communicatiemiddelen voor heel wat goede zaken maar evengoed misbruiken ze die voor heel wat negatieve dingen. Dat ze daarbij grenzen van fatsoen of de wet overschrijden is duidelijk: daar zijn het pubers voor. Doordat pubers nu hun gedrag etaleren op Internet, wordt wel extreem zichtbaar hoe ze zich onderling gedragen. En bij sommige mensen dringt nu pas door dat ze daar een antwoord op moeten hebben. De oorzaak van dit gedrag ligt natuurlijk niet bij de mobiele telefoontjes of Internet: die technologie maakt slechts duidelijk hoe belangrijk tijdig opvoeden is. De oplossing ligt dus ook niet in de technologie of bij Internet (hoewel de roep op verbod op mobieltjes enz. ook weer veel gehoord is deze dagen)
 

Zo circuleren diverse filmpjes o.a. uit Japan waarbij schoolmeisjes op straat verrast worden en men hun slip naar beneden trekt. Als het verraste en geschrokken meisje haar slip terug heeft opgetrokken is de dader verdwenen, maar ondertussen is het wel gefilmd met een GSM en worden de beelden op internet gezet.

Daarbij loopt het slachtoffer wel geen lichamelijke schade op maar de vernedering is des te groter.. Het is belangrijk is dat volwassenen kinderen duidelijk maken wat wel en niet kan. Als niemand het ze vertelt, halen ze het fatsoen niet uit zichzelf.

In Nederland, maar ook in Vlaanderen, duikt een vreemde vorm van jongerenvertier op: phone slapping. De jongere rukt de mobiele telefoon van een onbekende uit zijn hand en gooit die op de grond. Hij gaat er zelfs niet mee aan de haal. Die zinloze daad wordt met een mobiele telefoon gefilmd en het videofragment wordt naar vrienden doorgestuurd. Volgens de internetsite www.mediabom.be is phone slapping een 'hype' dat zich snel zou kunnen verspreiden. Mediabom heeft twee filmpjes van het vreemde fenomeen on line geplaatst. Eerder dit jaar dook al de variant happy slapping op. Willekeurige personen werden toen in elkaar geslagen. Er was helemaal geen aanleiding. Soms gaat het zelfs verder en wordt het slachtoffer verkracht en beroofd. (Bron. Gazet Van Antwerpen,15/09/2006)

   

Wie meer wil weten over het pesten of chanteren via mobiele telefoon kan daarvoor terecht op de website http://www.textually.org/picturephoning/ Zelfs Google heeft een apart zoeksysteem in het leven geroepen om dit soort korte filmpjes op internet op te sporen http://video.google.com/

7.4. Commercieel pesten ?

Een randfenomeen is het pesten door firma’s. Hoewel je het niet echt pesten kan noemen is het gedrag praktisch idem. Een jongere schrijft zich zonder er echt over na te denken in voor het verkrijgen van beltonen of GSM-screensavers. Hij denkt dat hij éénmalig betaalt, maar heeft zich in werkelijkheid ingeschreven voor een abonnement. De meest gekende website JAMBA heeft dit probleem. Je kunt ook eenmalig betalen maar als je niet oplet, laat je je een abonnement aansmeren. Wanneer het kind het abonnement wil stopzetten, door een sms te sturen met STOP dan gebeurt er vaak niets en blijven de betalende sms’js binnenstromen. Sommige kinderen zien zo heel hun zakgeld verdwijnen en vaak is er maar één oplossing, namelijk van simkaart veranderen.

Hoewel je het niet echt pesten kunt noemen, biedt GSM recent nog meer toepassingen. Flexispy, een nieuwe commerciële dienst maakt het mogelijk om het belgedrag van gsmgebruikers te bespioneren. Het Nieuwsblad (30/03/2006) maakt meteen een toepassing naar het bespioneren van minnaar of minnares, maar het biedt uiteraard ook mogelijkheden inzake pesten. Van de ene kant kan iemand zonder medeweten van de ander het programma op zijn GSM installeren en vervolgens via de website van het spionagemiddel nagaan naar wie betrokkene allemaal belt, sms’t en zelfs wat hij/zij zegt of stuurt. Het programma nestelt zich naar verluidt zeer diep op de GSM, zodat het absoluut onzichtbaar en vooral niet te verwijderen is. De enige die toegang krijgt tot het programma is de persoon die de spionagebestanden geïnstalleerd heeft. ( www.flexispy.com ).
Maar het systeem biedt niet alleen een mogelijkheid tot pesten. Ouders of andere verantwoordelijken kunnen de spyware ook installeren om na te gaan of een jongere zich bezondigt aan cyberpesten. Via de website kan bewijsmateriaal ingezameld worden om de pestende jongeren te betrappen.


 

7.5. Cyberpesten met Skype

Met het programma Skype ( www.skype.com ) kun je via een microfoon aangesloten op een computer bellen en direct online spreken met iedereen die ook op zijn computer Skype geïnstalleerd heeft. Skype is software waarmee men op internet met elkaar kan telefoneren. Installeer Skype, sluit een microfoon aan op de pc en je kunt direct contact opnemen met andere gebruikers van Skype. Het bijzondere vergeleken met andere technieken voor internetbellen is dat Skype direct werkt. Skype weet door de verdedigingslinies (firewalls) van routers en bedrijfsnetwerken te glippen. Aangezien Skype dezelfde denkbeeldige deurtjes ('poorten') gebruikt als Internet Explorer en Firefox, kunnen deze niet door systeembeheerders worden gesloten. Het programma heeft veel succes want je belt gewoon gratis naar iedereen over de hele wereld, tenminste als je over een snelle verbinding met adsl of kabel beschikt. Het werkt op dezelfde manier als gewoon telefoneren alleen is er dit verschil dat het via je computer gebeurt. Meestal belt men naar bekenden, maar je kunt via het programma ook op zoek gaan naar gelijkgezinden in binnen –en buitenland en zo converseren met totaal onbekenden. Het is vrij eenvoudig om een anoniem of onbestaand profiel met fictieve namen aan te maken zodat de opgebelde absoluut niet weet wie er aan de andere kant aan de lijn is. Onderzoek in Nederland door de Kinderconsument ( www.kinderconsument.nl ) toont aan dat ook jongeren Skype gaan gebruiken om te pesten en dit ter vervanging van GSM. Bij GSM zijn er immers kosten.
Het kan dat u of uw kind een Skype telefoonoproep krijgt van een totaal onbekende die meteen aan het schelden is, of u of uw kind wil chanteren. Volgens de Kinderconsument zijn er al diverse verhalen van misbruik bekend. Nochtans biedt Skype biedt technische mogelijkheden om te voorkomen dat een onbekende u belt door alleen door u of door uw kinderen geselecteerde mensen aan te duiden die u kunnen bellen. Op Skype zelf vind je een Nederlandstalige handleiding op: http://web.skype.com/help_userguide.nl.html
Bij ‘Uw profiel en Contactpersonen’ vind je de manieren om contactpersonen te selecteren en ongewenste telefoons te vermijden.
Skype is een prachtig programma om goedkoop te bellen, maar goed en kwaad liggen op internet vaak vlak bij elkaar. Onlangs is in Nederland een maatregel ingevoerd om bij gevaarsituaties of bij verdachtmakingen telefoongesprekken te registreren. Het veelgebruikte babbelprogramma Skype blijkt zich nu te onttrekken aan de veelverfoeide bewaarplicht voor telecomgegevens, die in de Nederlandse wet werd opgenomen. Als we dat gemakshalve als 'goed' beschouwen dan is 'slecht' toch zeker dat Skype nu ook uitstekend bruikbaar lijkt voor aanvallen op websites of om misdadig telefoonverkeer te ontwikkelen, of om te gaan pesten omdat de telefoongesprekken niet te registreren vallen. Hoewel het bedrijf Skype de software in roulatie brengt, speelt het geen rol bij de totstandkoming van gesprekken. Zelfs als voor Skype een bewaarplicht zou gelden, dan nog zouden er geen gegevens zijn om te bewaren. De makers van Kazaa hebben Skype verzonnen, en het is niet toevallig dat de twee op vergelijkbare wijze werken: verbindingen worden gelegd tussen gebruikers onderling, zonder tussenkomst van een centrale server. In jargon heet dat peer to peer, oftewel p2p. En het is dit belangrijke detail dat gesprekken via Skype ontraceerbaar maakt (Nrc Handelsblad 01/02/2006)